పుట్టపర్తి జీవితంలోని రసవద్ఘట్టాలు. వి.రమాపతిరాజు. కడప- పుట్టపర్తి అనూరాధ

 

 

 

           పుట్టపర్తి జీవితంలోని రసవద్ఘట్టాలు.
     వి.రమాపతిరాజు, కడప. ఆంధ్రజ్యోతి 1.9.92
          సహకారం రామావఝ్ఝుల శ్రీశైలం

సరస్వతీపుత్ర 

పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యుల 

సాహిత్య జీవితంలోకి తొంగిచూచినప్పుడు. 

ఎంతో వైవిధ్యం కని పిస్తుంది. 

" మీరు ప్రధానంగా కవులా..? 

లేక పండితులా ..?"

అని ఆయన్నే అడిగినా ..

వెంటనే సమాధానం చెప్పలేనంత 

సాహిత్యానుభవం ఆయనది. 

ఆయన కవిత్వానికి 

ఆయన పాండిత్యానికి చోదకశక్తిగా పని చేసింది ఆయనకున్న అపారమైన జ్ఞానతృష్ణ 

కవిత్వం సరికొత్తగా చెప్పాలన్న 

తన అనుభవంలోకి రాని క్రొత్త భావాలకోసం 

ఇతర భాషల్లోని కవిత్వాలను చదివారు 

అందుకు 

అనేకభాషలు నేర్చుకున్నారు 

ఆ భాషల్ని ఆకళింపుచేసుకోవటానికి 

ఆ భాషలోని పదబంధాలను మధించారు 

కవిత్వంకోసం భాష..

భాష కోసం శాస్త్రం ..

శాస్త్రంకోసం పరిశోధన ..

అలా ..

ఆయన జ్ఞానతృష్ణ పరుగులు తీసింది 

దాని ఫలితమే 

కవిత్వం.. పాండిత్యం ..

సమపాళ్ళుగా రంగరించుకున్న 

ఆయన సాహిత్య జీవిత ఆవిష్కారం ..

మహాకవిగా..

 ఆయన్ని చూపెట్టే రచనలు 

శతాధికంగా వున్నాయి. 

కానీ ..

మహా పండితునిగా నిరూపించే 

సంఘటనలు 

మధుర స్మృతులు కూడా 

ఆయన జీవితంలో ఎన్నో నిలిచిపోయాయి. 

వాటికి ఒక అక్షరరూపం ఇస్తూ 

వారి ద్వితీయ వర్ధంతినాడు 

నివాళులర్పిస్తున్నాను. 

అప్పుడు పుట్టపర్తి వారికి పదహారేళ్ళు 

తిరుపతి సంస్కృత కళాశాలలో 

విద్యార్థిగా చేరటానికి ఇంటర్వ్యూ వచ్చింది. 

తిరుపతి వెళ్ళారు. 

అ ప్ప టి ప్రిన్సిపల్ 

కపిస్తలం కృష్ణమాచార్యులు..

సంస్కృతంలో..

 ప్రాచీన శాస్త్రాలలో..

మహా ఉద్దండులు.

 ప్రతిభ విషయంలో రాజీపడని వ్యక్తి. 

పుట్టపర్తి వంతు వచ్చింది. 

ఆయన చూపుకు ఈయన నిలువలేదు. 

సీటు సాధ్యం కాదు పొమ్మన్నారు. 

అభిమానం దెబ్బ తిన్న పుట్టపర్తి 

ఆవేశంలో నాలగైదు శ్లోకాలు 

సంస్కృతంలో ఆశువుగా చెప్పి 

బయటకు నడచి పోబోయారు. 

ఆ శ్లోకాలు విని 

ఆనంద భరితుడైన ప్రిన్స్ పల్ 

తిరిగి వెనక్కి పిలిపించి ..

ఏ శాస్త్ర విభాగంలోనైనా చేరవచ్చని చెప్పారట.

వ్యాకరణం ప్రధానంగా ఎన్నుకుని 

పుట్టపర్తి వారు విద్యా ర్థిగా ప్రవేశించారు. 

తిరుపతిలో 

వ్యాకరణ శాస్త్రం చదువుతున్నప్పుడే..

కంచి కామకోటి పీఠాధిపతి 

పెద్దస్వాములవారు తిరుపతిని సందర్శించారు 

వారి ఎదుట సంస్కృతంలో పుట్టపర్తిగారు 

అవధానం చేయవలసివచ్చింది 

పెద్దస్వామి 

ఎంతో ఆనందంతో ఆశీర్వదించి పంపారు. 

పుట్టపర్తి గారు  తన పందొమ్మిదవ ఏటనే 

భారతి పత్రికకు ఒక వ్యాసం పంపుతూ 

"విశ్వనాధవారు ..

సంస్కృత శబ్దాలు బాగా వాడగలరు గానీ ..

తెలుగులో అంత ఔచిత్యంగా వాడలేరు."

అని ప్రస్థావించారు.
 

ఆ తర్వాత కొన్ని నె లలకు 

ధర్మవరం (అనంతపురం జిల్లా) లో 

ఒక సాహితీ సంస్థ 

ఒక పెద్ద సాహితీ సదస్సు జరుపుతూ 

విశ్వనాధవారినీ ..పుట్టపర్తి గారినీ..

ఉపన్యాసకులుగా ఆహ్వానించింది 

పుట్టపర్తిగారు 

ఒక రోజు ముందుగా చేరుకున్నారు. 

విశ్వనాధవారు 

మరుసటి రోజున వస్తున్నారని 

ఆయనకు స్వాగతం పలుకడానికి 

నిర్వాహకులు రైల్వే స్టేషనుకు పోతూ 

పుట్టపర్తి వారిని కూడా రమ్మన్నారు. 

విశ్వనాధను అంతకు ముందు 

పుట్టపర్తి ఎప్పుడూ చూచివుండలేదు. 

అందువల్ల ..

వారి మీది గౌరవంతో ..

వారితో పాటు స్టేషనుకు వెళ్ళారు. 

విశ్వనాధవారు రైలు దిగారు. 

నిర్వాహకులు పుట్టపర్తిని పరిచయం చేసారు. విశ్వనాధ వారు పుట్టపర్తిని చూస్తూ..

 "నీ చేత ..

నాకు తెలుగు పదాల ప్రయోగం బాగా వచ్చు"

అని అనిపించటానికి వచ్చాను 

అని అన్నారు 

"సరే మంచిదే.."

అని అన్నారు పుట్టపర్తి వారు

ధర్మవరంలో 

నాలుగు రోజుల పాటు బహిరంగ 

వాద సంవాదాలు ఏర్పాటు చేసారు. 

ఉదయం పుట్టపర్తి వాదాన్ని ఖండిస్తూ 

విశ్వనాధ మాట్లాడితే ..

సాయంత్రం విశ్వనాధ ని పూర్వపక్షం చేస్తూ 

పుట్టపర్తి వారు మాట్లాడుతూ పోయారు. 

వారి వాదనను సమర్థించుకుంటు 

కొన్ని ప్రాకృత భాషలనుండి 

ఉదహరిస్తూ మాట్లాడారు 

అవి తనకు తెలియవని 

విశ్వనాధవారు అన్నారట. 

పరిష్కారం కనిపించలేదు. 

చివరకు ..

పుట్టపర్తి వారి సతీమణి కనకమ్మ గారు 

ఇద్దరినీ సమావేశపరిచి 

వారిద్దరూ సమానులే 

అని తీర్పు చెప్పి 

వివాదానికి తెరపడేట్టు చేసారు.
 

ఈ రీతిగనే కడపలో 

ఆలిండియా ఓరియంటల్ కాంఫరెన్స్

 కొద్ది రోజులపాటు జరిగింది. 

పుట్టపర్తి అభిమానులూ 

విశ్వనాధ అభిమానులుగా 

ప్రేక్షకులు సాహిత్యకారులూ చీలిపోయారు. 

మొదట రెండు రోజుల సభలకు 

ఊళ్ళో లేనందున ..

పుట్టపర్తి వారు హాజరు కాలేదు. 

ఇది చూసుకుని..

వీరికి సంస్కృతం రాదనీ ..

కన్నడం రాదనీ ..  ఆంగ్లం  రాదనీ ..

ఆయన వ్యతిరేక వర్గం ప్రచారం చేసారు. 

కదిరి హైస్కూలులో ..

తన ప్రసంగ కార్యక్రమం ముగించుకుని 

రెండో రోజు రాత్రి కడప చేరుకొని 

నేరుగా ఇల్లుచేరుకున్నారు. 

అప్పటికే ..

ఆయన అభిమానులంతా 

ఇంట్లో గుమికూడి వున్నారు. 

రేపు ఎట్లైనా వ్యతిరేక ప్రచారకుల 

నోళ్ళు మూయించాలని అన్నారు. 

రాత్రికి రాత్రే శ్రీ పుట్టపర్తి 

"సాహిత్యంలో అహంకారం"

  అనే అంశంపై  ప్రసంగ పత్రాన్ని 

మరుసటి రోజు సభలో 

చదవడనికి సిధ్ధం చేసుకున్నారు. 

మరుసటిరోజు సభలో 

ఏయే భాషా సాహిత్యంలో 

అహంకారం యొక్క పాత్ర ఎలా వుండిందో 

సోదాహరణంగా వివరిస్తూ..

చివర్లో 

"తనకు పధ్నాలుగు భాషలు వచ్చుననీ..

ఎవ్వరైనా వేదికమీదికి వచ్చి 

పరీక్షించుకోవచ్చుననీ "

సవాల్ విసిరారు. 

ఎవ్వరూ వేదిక మీదికి రాలేదు. 

ఆయన వేదిక దిగి రాగానే 

అంతవరకూ విమర్శించిన వారే చుట్టూ చేరి

 "యేదో మీ అభిమానుల్ని ఉడికించడానికి 

తమాషాగా అన్నాం కానీ 

మీకు రావని మేము అనగలమా..?"

 అని అన్నారు 

లోకం తీరు అలా వుంటుందని 

పుట్టపర్తి గారుచెప్పారు  తన అభిమానుల్తో

కడప రామకృష్ణ జూనియర్ కాలేజీలో 

పుట్టపర్తి గారు తెలుగు పండితులుగా 

పనిచేస్తున్న రోజులలో ..

ఒకసారి ..

శృంగేరి పీఠాధిపతులు వచ్చారు 

ఈయన స్వామివారి దగ్గరకు వెళ్ళీనా 

తన తోటి బ్రాహ్మణులు 

పుట్టపర్తి గారికి జుట్టులేదనీ ..

బొట్టు లేదనీ ..

సాంప్రదాయక వేషం లేదనీ ..

పీఠాధిపతులకు పరిచయం చేయలేదట 

స్కూల్ కరస్పాండెంట్ అయిన రంగనాధం 

పుట్టపర్తి వారిని పరిచయం చేసారు. 

అప్పుడు వెంటనే పుట్టపర్తి వారు 

15 శ్లోకాలు సంస్కృతంలో 

పీఠాధిపతుల నుద్దేసించి చెప్పారట. 

ఆ తర్వాత స్వామి 

పుట్టపర్తి గారిని తన రూముకు పిలిపించుకుని "అధాతో బ్రహ్మ జిజ్ఞాస" 

అన్న మొదటి బ్రహ్మ సూత్రంపై చర్చకు దిగారు. 

గంటన్నర సేపు పుట్టపర్తి వారు వాదించారు. 

స్వాముల వారు వీరిని

పెద్ద జరీ అంచు శాలువా కప్పి 

ఆశీర్వదించారు. 

ఆ తర్వాత మాట్లాడుతూ 

పుట్టపర్తి వారిని 

క్రాపు తీసేసి ,,పిలక పెట్టుకోమని  సూచించారట స్వాములవారు. 

పుట్టపర్తి గారికి కోపం వచ్చి 

తాను 24 లక్షల సార్లు గాయత్రిని 

25 కోట్లు నారాయణ మంత్రాన్నీ జపించాననీ 

కానీ  తన కే దివ్యానుభూతీ కల్గలేదనీ 

వారికేమైనా కలిగివుంటే చెప్పమనీ .. 

అలా కోరుతూ ..

తులసీదాసును ఉదహరిస్తూ 

ఒక చరణం చెప్పినారు 

అందుకు అగ్రహోదగ్రుడైన పీఠాధిపతులు "తులసీదాసుకేమి తెలుసు..?

అతడు ముస్లిం కాదా ..?"

అని అన్నాడు
"తులసీదాసుకు తెలియనిది నీకేమి తెలుసు .."?

అని కోపంగా ప్రశ్నించి 

పుట్టపర్తి బయటికి వచ్చేసారు.
ఆ తర్వాత స్వాములవారు 

పుట్టపర్తి అసాధ్యుడనీ 

అతన్ని వప్పించలేక పోయాననీ అన్నారట.

మా అయ్య కొత్త ఫోటో దొరికిందోచ్..
ఎంత బాగున్నారు కదా మా అయ్య..
తెల్ల గడ్డం అయ్యనే నాకు తెలుసు ..
నల్ల గడ్డం ..
ఎంత అందమైన ముఖం..
ఆ కళ్ళల్లో నవ్వు చూడండీ..

 దొంగ ....
అబ్బ..
ఇంత అందమైన అయ్యకు
అంత గాఢభక్తి..
భజనలు చెసేవారు
భక్తి కృతులు రచించి 

హార్మోనియం వాయిస్తూ పాడేవారు..
ఎంత మేధస్సో..
తన పాండిత్యంతో 

అందరినీ గడగడలాడించిన అయ్య ఈయనే కదూ..
పెనుగొండలక్ష్మీ ..
శివతాండవం కూడా అప్పటికి వ్రాసేసారనుకుంటా..
అయ్య వడిలో 

మా అన్నయ్య అరవిందు వున్నాడట..
అంటే అప్పటికి కడప వచ్చేసాం..
ఆ..
శివతాండవం అయిపోయింది..
ఇరవయ్యేళ్ళ వయసులోనే 

ప్రాకృత వ్యాసాలు వ్రాసి 

మల్లంపల్లి సోమశేఖరశర్మ గారిని 

అబ్బురపరచింది ఈ అయ్యనే..
నన్ను అపురూపంగా గారం చేసిన అయ్య ఈయనేనా..??
అవునా..
1943 లో 

నవ్య సాహిత్య సమావేశాలకొచ్చినపుడు విశ్వనాధగారు అయ్యతో అన్నారట..
నేనెందుకొచ్చానో చెప్పనా..
భారతిలో నాపై 

అంత అద్భుత మైన వ్యాసం వ్రాసినందుకు 

నిన్ను అభినందిద్దామని అన్నారట..
అయ్య ఆ సంగతి 

మురిసిపోతూ చెప్పుకొనే వారట..
విశ్వనాధవారు అలా చెప్పింది ఈ అయ్యకేనా..
అబ్బ ..

అలా ఊహించుకుంటుంటే ఎంత బావుందో..
నేను ముందెందుకు పుట్టలేదో..
అయితేనేంలెండి..
జీవితానికి సరిపడా
ఎన్ని మధురానుభూతులు ఉన్నాయనుకున్నారూ..

పుట్టపర్తి వారి వ్యక్తిత్వం

                      

                          పుట్టపర్తి వారి వ్యక్తిత్వం
 

12.3.89 ఆంధ్రజ్యోతిలో వచ్చిన 

పుట్టపర్తి వారి అభిప్రాయాలతో 

నేను నూటికి నూరుపాళ్ళు ఏకీభవిస్తున్నాను. 

ఆయన నిజాయితీ గల కవి. 

అపారమైన పాండిత్యాన్ని 

పాలల్లో పంచదారవలె 

కవిత్వంలో లీనం చేసుకొన్న మహావ్యక్తి ..

ఆయన వ్యక్తిత్వానికి ..

ఈ క్రింది సన్నివేశం ఉదాహరణ.
నాలుగు దశాబ్దాలనాటిమాట. 

నేను అధ్యక్షత వహించిన ఒక సభలో 

వారు ప్రసంగించారు. 

ఆ సభ 

సా హిత్య మండలి కాస్మో పాలిటన్ క్లబ్ 

కలిసి ఏర్పాటు చేసిన సభ 

అప్పుడు ఆ రెండు సంస్థలకూ 

నేను అధ్యక్షునిగా వున్నాను. 

నా ఇరుప్రక్కల 

నండూరి సుబ్బారావు గారు ..పుట్టపర్తి వారు..

 ఆసీ నులై వున్నారు. 

పుట్టపర్తి వారు ఆవేశంతో మాట్లాడుతూ

 "ఈ రోజుల్లో 

నాలుగు గేయాలు రాసిన ప్రతివాడూ 

కవిగా చెలామణీ అవుతున్నాడు " 

అన్నారు. 

కాని 

అది సుబ్బారావు గారిని ఉద్దేశించి 

అన్నమాట కాదు. 

ఆయనన్నా ..

యెంకి పాటలన్నా..

వారికి చాలా గౌరవం. 

అయితే ..

ఆ మాట సుబ్బారావు గారికి గుచ్చుకుంది .

ఆయన ముఖం ఎర్రబడిపోయింది. 

ఆయన కోపోద్రిక్తులైనారు. 

అవును..

నేను ఏవో నాలుగు గేయాలు వ్రాసిన

 పనికిమాలిన వాణ్ణి 

అన్నారు తరువాత మాట్లాడుతూ. 

పుట్టపర్తి వారు చాలా నొచ్చుకున్నారు. 

అధ్యక్షుని తుది పలుకుల్లో 

ఎలాగో సర్దుబాటు చేసాను 

తాత్కాలికంగా..
 మరునాటి ఉదయం..

పుట్టపర్తి వారు మా ఇంటికి వచ్చారు 

కంభమ్మెట్టు వారితో కలిసి 

"నన్ను నండూరి సుబ్బారావు గారి ఇంటికి తీసుకెళ్ళండి "అన్నారు 

తీసుకెళ్ళాను. 

ఆ దృశ్యం 

ఇప్పటికీ నాకు కళ్ళకు కట్టినట్టు వుంటుంది. 

వారు ఎంతో వినమృలై శిరస్సు వంచి 

నండూరి వారికి నమస్కరించి 

తికరణ శుధ్ధిగా క్షమాపణ కోరుకున్నారు. 

చాలా సేపటికి వారి కోపం శమించి 

ఇద్దరు ఆలింగనం చేసుకున్నారు. 

మా కళ్ళలో ఆనంద భాష్పాలు నిండాయి. 
ఎం  కి పాటలను ఎంతగానో ప్రశంసించి ..

ఒకటి రెండు పాటలు పాడి వినిపించారు.
 

పుట్టపర్తి వారి సిన్సెరిటీకి.. 

హ్యుమిలిటీకి..

 ఇంతకన్న ఏమి ఉదాహరణ కావాలి..?

విద్యా వినయ సంపన్నే 

అన్న గీతా వాక్యం నాకు జ్ఞాపకం చేసింది. 

చేదుగా ప్రారంభమై ..

తీయగా ముగిసిన ..

రసవంతమైన ఆ సన్నివేశం.
 

డాక్టర్ శంకర శ్రీరామారావు ,ఏలూరు.
20.3.89 ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రిక

కలడందురు దీనులయెడ..
కలడందురు పరమ యోగి గణముల పాలన్ 

కలడందురన్ని దిశలను..
కలడు కలండనెడు వాడు కలడో ..?లేడో?
 
ఆలోచన కరెట్టే..
చిన్న తేడా ఒకటి చేసింది చివరన..
దీనంగా ప్రార్థన చేసిన వారిని రక్షించేందుకు 

ఒకడున్నాడని అంటుంటారు.
తన ఇంద్రియ పటాటోపాన్ని 

తనకు తాను నిగ్రహించుకోలేక
ఈశ్వరుని స్వరూపమునందు 

శరణాగతి పొందిన వారికీ 

అదే రక్షణ..
 
మనసును వెనక్కు తిప్పి జ్ఞానమార్గములో  

యోగిగా నిలబడిన వారికీ 

ఒకటే రక్షణ..

ఒకడున్నాడు అన్నారు..
వున్నాడు వున్నాడు అంటారు కానీ
వున్నాడు వున్నాడు అనేవాడు..
వున్నాడో లేడో..
సంశయాత్మా వినశ్యతి..
 చిన్నప్పుడు చదువుకున్న పద్యాలు..
 

క్రిందిది..

ఆంధ్ర జ్యొతిలో ప్రచురితమైన

పుట్టపర్తివారి పద్యవ్యాఖ్య

శాంతిపర్వం లోని తిక్కన్న పద్యానికి..

 


 

తెనాలి రామలింగని హా స్యానికి పుట్టపర్తి వారి భాష్యం పుట్టపర్తి అనూరాధ.

ఒకసారి 

తల్లావఝ్ఝుల శివశాస్త్రి గారు 

మునిమాణిక్యం గారింటికి వచ్చారు.
మునిమాణిక్యం గారి అబ్బాయి

బయట అరటిచెట్టుదగ్గర ఆడుకుంటున్నాడు.
ఏం చేస్తున్నావ్ ..?

అని అడిగారు చేస్తున్నది చూస్తూనే

గుడికి వెళ్ళి 

అక్కడ తెలిసిన వారు తారసపడితే 

గుడికి వచ్చారా 

అని అడిగినట్లు.. 
ఆడుకుంటున్నాను ..

 అని సమాధానమిచ్చాడా బుడతడు..
రంభతో క్రీడిస్తున్నావురా ..అబ్బాయ్..

నాటకీయంగా అని లోపలికెళ్ళారు.

 

 హాస్యం..

ఆ పేరు వినగానే 

అందరి పెదవులూ విచ్చుకుంటాయి..

మనసు ప్రసన్నమవుతుంది.

సర్వ దుఃఖాలనుంచీ 

మనసును మరపించేది నవ్వు.

హాస్యాన్ని 

మనం నిత్య జీవితంలో

సన్ని వేశాలద్వారా.. సంభాషణలద్వారా ..
 కొంతవరకూ ఆస్వాదిస్తాం

మరి..

సాహిత్యంలో హాస్యం ఎలా వుంది ..
 హాస్యంలో సాహిత్యం ..
సారీ ..

సాహిత్యంలో హాస్యం అనగానే.. 

 మనకు 

ఒక గురజాడ ..

ఇంకా వెనక్కు వెళితే..

తెనాలి రామలింగయ్య ..

తదితరులు ఠక్కున గుర్తుకు వస్తారు..

ఓసారి ..

పెద్దనామాత్యుడు

ప్రాసకోసం "అమవసనిసి" అని వాడాడు.
రామలింగకవి ఊరుకుంటాడా..

“ఏమితిని సెప్పితివి కపితము

బెమపడి నెరి పుచ్చకాయ నడితిని సెపితో

ఉమెతక్కయ తినిసెపితో

అమవసనిసికి యనుమాడి అలసనిపెదనా!”

అంటూ హాస్యమూ వ్యంగ్యమూ కలిపి కొట్టాడు.

పుట్టపర్తి వారు వ్రాసిన 

" రామక్రుష్ణుని రచనావైఖరి .."

తెనాలి వాని హాస్య చతురతకు అద్దం పడుతుంది.
మనకు 

తెనాలి రామకృష్ణ కవి 

హాస్య కథలు తెలుసు
రచనలో ఆయన హాస్యం 

ఎలా పరిఢవిల్లిందో తెలుసుకోవాలంటే
పుట్టపర్తి వారి 

రామకృష్ణుని రచనా వైఖరిని తెరవాల్సిందే..

ఇందులో మూడు ఉపన్యాస పాఠాలున్నాయ్
అందులో ఒకటి ఇది
మరింకెందుకాలస్యం ..?
చదవండి..