అప్పటి నుండి బుధోత్తమ..

అప్పటినుండి బుధోత్తమ
చెప్పెడు భగవత్కథావిశేషంబులు నా
కెప్పుడు దనివి జనింపదు
చెప్పగదే చెవులు నిండ శ్రీహరి కథలున్

సముద్ర మథన కథా ప్రారంభము..

పుట్టపర్తి గారిని తీవ్రంగా నొప్పించింది ..
తరుచూ రెచ్చగొట్టింది..
గట్టిగా ప్రతిస్పందించేలా చేసింది..
ఈ సంకుచిత ప్రాంతీయ ధోరణే..
ఆయన ప్రతిస్పందనలోని పదును చూసి..
పెద్ద పండితులు నొచ్చుకున్నారు.. 
కాని..
ఆయన పడిన నొప్పి వెనుక ఉన్న న్యాయాన్ని గూర్చి ఆలోచించిన వారెందరు..??

ఆ ప్రాంతీయ ఆధిక్యతా భావాల వల్ల..
అఖిల భారతస్థాయిలో ఆ అప్రమేయ ప్రతిభామూర్తికి రావలసిన గౌరవం రాకపోవడంతో..
కలిగిన నష్టాన్ని గూర్చి బాధపడేవారెందరు..??

ప్రతిభ దారి ప్రతిభది..
ప్రశస్థి దారి ప్రశస్థిది..
అని సరిపెట్టుకోక తప్పదు..
అప్పుడప్పుడు.. 
ఆవేదనతో స్పందించినా..

చిన్ననాడే షాజీ లో వర్ణించిన 
'' నిమిష నిమిషంబునకు నెన్నేవిధాల..
బాటు వడుచున్న పరమాత్ము ప్రతిభ జూచి..
సరస సౌందర్య విధికి నాశనములేని 
సృష్టి కలదేమొ యంచు యోచించుచుండు.. ''

ప్రశాంతయోగి చిత్తములోన కలవాడు కాబట్టి..
ఆ రసికత కలిమితో జీవితమంతా 
కావ్య సౌందర్యాలను అన్వేషిస్తూనే వెళ్ళాడు.
కవిత్వీకరిస్తూ సాగాడు..

అయినా..
ఆయన ప్రతిస్పందించింది ..
చాలామంది అనుకున్నట్లు .. 
అన్నట్లు..

తనకేదో దక్కలేదనే అక్కసుతో కాదు..
తన ప్రాంతపు పలుకుబడిని న్యూన పరచినందుకు..
తన రచనల్లో కనిపించే సీమ నుడికారాన్ని వెక్కిరించినందుకు..

ఆ కాలంలో వారే కాదు..
రాయలసీమ మహాకవి.. విద్వాంసులందరూ 
  ఆ వివక్షకు గురయ్యారు..
వ్యధపడ్డారు..

రాళ్ళపల్లి గారంతటివారు 
విద్వాన్ విశ్వం గారి పెన్నేటిపాట మున్ను డిలో 

'' ఇక్కడివారికి చదువు సంతలు లేవని..
వారు అనాగరకులని పరిహాసమును .. 
ఆక్షేపమును జేసినవారును కొందరుండిరి..
నేడును లేకపోలేదు..

ఇది ' క్షతేక్షారమివాసహ్యం ' అన్నట్లయినది..
ఆ సీమలవారికి.
ఇది ముఖ్య కారణముగా .. 
ఈ ఆంధ్ర ఖండమునకు 'రాయలసీమ ' అని 
 విభిన్న నామమును 
తాము ఇతరాంధ్రులతో చేరియుండలేమను భావము ఇందలి ప్రజలకును వ్యాపించినది..''

అని నిర్మొగమాటంగా చెప్పారు .
ఈ వికటాధిక్య విభావ వైఖరి ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నందువల్లే.. 
మహాంధ్రభారతికి ఇటీవలగా అలాంటి గర్భ శోకం కలిగింది.
ప్రాంతీయ పరమైన వివక్షకు తోడు అద్వైత, విసిష్టాద్వైత శాఖా భేదం కూడా ఆ రోజుల్లో ధ్వనించిందనడన్నది బహిరంగ సత్యం


- ''ఆధునికత సమకాలీనత (కొన్ని పార్శ్వాలు)''
ఆచార్య గంగిశెట్టి లక్ష్మీనారాయణ
పూర్వ ఉప కులపతి 
ద్రావిడ విశ్వ విద్యాలయం

వినర ఓ రన్న..

రావణుణ్ణి రాక్షసునిగా చూడటమే 

మనం ఇంతవరకూ  చూసాం..

కానీ అదే రావణుణ్ణి దేవునిగా..

తమ పూర్వీకునిగా చూసే ఆదీవాసీలున్నారు..

రావణునికి ఆలయాలూ వున్నాయి....]

అంతే కాదు రావణునికి రాక్షస ముద్ర వేసి..

చరిత్ర వక్రీకరిచి.. 

సాంస్కృతిక దాడి చేసారన్నది ఆదివాసీల వాదన..

ఇప్పటికీ చాలాచోట్ల రావణుని ఆలయాలున్నాయంటే

రావణుని వారెన ఆదరిస్తారో అర్థం చేసుకోవచ్చు..

మధ్యప్రదేశ్ లోని విదేశ జిల్లా..
రావణ్ గ్రామంలోలేని ఆలయం.. రాజస్థాన్ లో జోధాపూర్ సమీపంలోని
స్థానికులు రామ రావణ యుద్ద్ధం తర్వాత.. 
శ్రీలంకనుంచి జోధాపూర్ వఛ్చి స్థిరపడినట్లు చెబుతారు ..

వీరితో పాటూ మరికొన్ని తె గల వారు కుడా
రావణుని వీరునిగా గౌరవిస్తారు ..
కాన్పూర్ లోనూ రావణుని ఆలయం వుంది..

ఆ ఆలయాన్ని దసరా రోజు మాత్రమే తెరిచి
 పూజలు నిర్వహిస్తారు ..
ఇంకా చాల ప్రాంతాలలో రావణుడే ఆరాధ్య దైవం..
వీరు ప్రపంచంలోనే
అతి పెద్ద ఆదివాసీ తెగవారు..
వీరి భాషకు లిపి లేదు..
ఇలా చరిత్రలోఈ హీరోలనుకున్న వాళ్ళు
కాలక్రమంలో విలన్ లుగా మారిపోతే ఆశ్చర్య పడక్కర్లేదు..

తొడకొట్టడాలు ..
మీసం తిప్పడాలు ..
కట్టి దూయతలు వంటి 
భీకర దృశ్యాలతో ప్రేక్షకులను వెర్రెత్తి పోయేలా చేసిన 
గౌతమీపుత్ర శాతకర్ణి  లో 
సత్యమెంత.. ??
చరిత్ర ఎంత .. ??
కల్పనా ఎంత .. ?? 
అని తరచి చూస్తే .. 
గందరగోళమే తప్ప మరేం కాదని 
సినీ పండితుల ఉవాచ.. 

ఇలాంటివే చాణక్యునిపైనా కల్పించారట.. 
ప్రసిధ్ధ వ్యక్తులపై అభూత కల్పనలు 
బయలుదేరడం సహజమే కదా.. 

చంద్రగుప్తుని కండగా నిలచిన చాణక్యునిపై.. 
కథలు .. నాటకాలు.. కావ్యాలు ..  రాయడానికి.. 
ఆకాలంలో చాలామంది ప్రయత్నించి ఉండవచ్చు .. 

ఎందుకంటే .. 
అర్థశాస్త్రవేత్తగా .. రాజనీతిజ్ఞునిగా నందులనంతం చేసి ప్రతిజ్ఞ నెరవేర్చుకున్న పౌరుషవంతునిగా 

ఏంతో మందికి సుపూర్తి ప్రదాత కదా.. 

కొంత మంది వీరత్వాన్ని ఎంచుకుంటే.. 

కొందరు శారీరకంగా ఆయనపై దాడి చేయడానికి కూడా వెనుకాడలేదు.. 

ఒక నాటకకర్త.. 

చాణక్యుని కురూపిగా.. 

వికృత  వానిగా మలచి .. 

 ఆనంద పడినాడట .. 

ఈ విషయాలు .. 

మన పుట్టపర్తి తెనిగించిన మరాఠీ గ్రంధం.. 

'' భారతీయ ఇతిహాశాంతిల్ సాహసోనేరి సావే''

 "స్వర్ణ  పత్రములు ''       లో మనకు కనిపిస్తాయి.. 

శక హూణాది విదేశీ దురాక్రమణదారులందరినీ తరిమికొట్టి 

జాతిని రక్షించిన చంద్రగుప్త విక్రమాదిత్య యశోధర్మాది భారత వీరుల విజయ గాధలను అభివర్ణించే స్పూర్తిప్రదమగు చారిత్రక పరిశోధక గ్రంధం  వీర సావర్కరు మరాఠీ భాషలో రచించిన 
'' భారతీయ ఇతిహాసాంతిల్ సహసోనేరి పానే '' 


ప్రసిధ్ధపురుషులను గురించి గాధలల్లుట సాధారణముగ వాడుక..
ఆ స్థితి యాతనికి దప్పలేదు.
చంద్రగుప్త చాణక్యులు మరణించిన పిదప 
ననేక సంవత్సరములకు వ్రాసిన గ్రంధములలో గట్టుకథలకు లెక్కలేదు..

జైన , బౌధ్ధ, వైదిక గ్రంధములలో నీ గాధలు
 భిన భిన్నములుగ గల్పింపబడెను..

సంస్కృత నాటక మొకటి గలదు..
ఆ నాటక కర్త కళాదృష్టితో గొన్ని గాధలల్లినాడు..
చాణక్యుడు కురూపియట..
అతని వికృత దంతములను గురించి 
నాటకకారులు విపులముగ వర్ణించిరి..

చంద్రగుప్తునాతడొకనాడు ద్రోవలో గలసెను..
నాటికి జంద్రగుప్తుడొకనాడొక గ్రామీణ తరుణుడు మాత్రమే.
వాని సాముద్రిక లక్షణములను చాణక్యుడు గమనించి యాతనిని సామ్రాజ్యాధిపతిగ నొనర్ప దలచెనట..
ఇట్టి వెన్నియో గల్పనలు..
ఈ కల్పనలలో గొన్ని యైతిహాసింక 
సత్య కణికలేమైనను గంపించునాయని జూతముగాక..

ధ్యానారూఢుడనైన తలపులో..

ఆనందాశ్రులు గన్నులన్ వెడల.. రోమాంచంబుతో..తత్పద 

ధ్యానారూఢుడనైన నా తలపులో..నద్దేవుడుందోచె... నే

నానందాబ్ధి గతుండనై.. యెరుగలేనైతిన్..ననున్నీశ్వరున్..

నానా శోకహమైన యత్తనువు గానన్ లేక.. యట్లంతటన్..

(Telugu bhagavatam.org nunchee)

నా కళ్ళల్లో ఆనందబాష్పాలు పొంగిపొర్లాయి. నా శరీరమంతా పులకించింది. ఆ భక్తి పారవశ్యంలో భగవంతుని చరణాలు ధ్యానిస్తున్న నా చిత్తంలో ఆ దేవదేవుడు సాక్షాత్కరించాడు. నేను కన్నులు తెరచి చూచేసరికి భక్తుల దుఃఖాలను పటాపంచలు చేసే పరమేశ్వరుని స్వరూపం అదృశ్యమైపోయింది.

దొరకునా ఇటువంటిసేవ..

శృతిలయలు సినిమా ఫంక్షన్ కడపలో జరిగింద.
విశ్వనాథ్ గారు వచ్చారు. 
మాఅయ్య పుట్టపర్తి ముఖ్య అతిథి. 
ఆ సందర్భంలో జరిగిన విషయం 
కళాతపస్వి ప్రస్థావన వచ్చిన ప్రతిచోటా 
విశ్వనాథ్ గారు చెబుతూనే వున్నారు.

30.10 నిమిషాలకు అయ్యమాట వస్తుంది. 
ఇవన్నీ దాచుకోడం..పెట్టుకోడం అయ్యకు ఇష్టం వుఃడదు.. అయ్యకు తెలీకుండా దొంగ దొంగగా చేయాలి. అందుకే..ఏదో సంశయం..
మీకుతెలుసా..ఆ పద్మశ్రీ అవార్డు 
ఆ పతకం ఎక్కడ పోయాయో.. 
బ్రౌన్ లైబ్రరీ లో వున్నాయేమో..

పుణ్యంబై..మునివల్లభ గణ్యంబై..

ఒక కొడుకు తనను వీడిపోయాడు

అదీ తనవల్ల

కారణం తనకు ధర్మబధ్ధమే

కానీ పర్యవసానం అతి ఘోరం

మనసు దహించుకుపోతోంది..

స్వాంతన కావాలి

ముగ్గురు భార్యలు

ఒక్కోరిదీ ఒక్కో పంధా..

చిన్నదని ముద్దు చేసిన మూడవ భార్య తన నిస్సహాయతను అడ్డంపెట్టుకుని

కోరరాని కోరిక కోరింది..

ఇచ్చిన మాట వలన తను నిస్సహాయుడు

ఫలితం ..

ముక్కుపచ్చలారని కొడుకు అడవులు పట్టిపోవలసివచ్చింది

ఇక మిగిలిన ఇద్దరు భార్యలు ప్రజలు అధికారులు అందరు తనని అపరాధిగా చూస్తున్నారు

తన ఆత్మే తనని చిత్రవధ చేస్తూంది

కొడుకు కోడలు పసిపిల్లలు వట్టికాళ్ళతో నడచివెళ్ళారు

ఇంకో కొడుకు అన్నకు అండగా వెళతానని పోయాడు

అతని భార్య చేసేదేమీలేక దీర్ఘ నిద్రను ఆశ్రయించింది

అన్నీ తనవల్లే..

ఇంతకీ తన తప్పేమిటి

సత్య సంధత ధర్మ పాశానికీ సత్యపాశానికీ కట్టుబడిన నేరం తనది

సత్యం ధర్మానికీ కట్టుబడటం తప్పెలా అవుతుంది

కుమిలి కుమిలి పలవరిస్తూ కళ్ళుమూసాడు

నలుగురు కొడుకులున్న ఆయనను అంతిమ సంస్కారాలు చేయడానికి ఒక్కడూ లేడు

ప్రేతసంస్కారం జరపడానికి వీలులేని ఆ శరీరాన్ని నూనె తొట్టిలో పెట్టవలసివచ్చింది..

ఇది దశరధ పాత్ర.
ఇలాంటి ఎన్నో సంఘర్షణల కలయిక రామాయణం.

ఇంత అద్భుత సృష్టి గురించి 
మిగిలిన  మహాకవుల స్పందన ఎలా ఉండేది .. 
ఇవి మనకెవరు చెబుతారు .. 
పుట్టపర్తి తప్ప .. 

ఏ ముహూర్తంలో వాల్మీకి రామాయణ రచన ఆరంభించినాడో ..

అందరికీ దాని పైననేకన్ను..

గత దశాబ్దాలలో కొందరు పాశ్చాత్యులు 

 రహస్యంగా మత దురభిమానం ఎక్కడో పని చేసేవారు

తమ గ్రంధాలతో రామాయణాన్ని పోల్చి చూడటానికి 

వ్యర్థ ప్రయత్నాలు చేశారు

కానీ అవి వ్యర్థాలుగానే మిగిలిపోయాయ్ 

వారు కూడా కడకు రామాయణ కవిత్వానికి 

తలవంచక తప్పదు

రష్యా దేశంలో సుమారు ఇరవైయేండ్లనుంచీ 

కొన్ని నూర్ల సార్లు రామాయణం నటింపచేశారట.

ఇంకా వారి హృదయాలు రామాయణచాపల్యాన్ని వదలలేదని 
వాళ్ళ వ్రాతలే చెబుతున్నాయి

కవిత్వం వరకూ పోకుండానే

కేవలం కథయే వారి దృష్టిని ఎంతో ఆకర్షించింది

రాముని పితృవాక్యపరిపాలనా

ఏకపత్నీవ్రతమూ

భ్రాతృప్రేమ

ఇలాంటి గుణాలే వారిని సమ్మోహితుల్ని చేశాయి

ఇక భారతీయులకు రామాయణమంటే నిత్యదాహం

దేశ భాషల్లో ఎందరో

 రామకథను వ్రాసుకుంటూ వచ్చినారు

రామకథాకారుల్లో పరమభక్తులై 

భగవత్సాక్షాత్కారం పొందినవారున్నారు

మహారాష్ట్రలో పండరీనాధుణ్ణి సాక్షాత్కరించుకున్న ఏకనాథుడు

భావార్థరామాయణం రాసినాడు

అవధీభాషలో తులసీదాసు రామకథను పాడినాడు

అతడు రామభక్తాగ్రేసరుడు

తమిళంలోని కంబరామాయణం చాలా ప్రసిధ్ధమైనది

మళయాళంలో ఎజుత్తచ్చెన్ రామాయణ కర్త.

వీరంతా కూడా భగవదనుభూతి కల్గినవారే.

వీరే కాక కావ్యరచనా దృష్టితో రా మకథను చేపట్టినవారెందరో

కన్నడంలో రెండు మూడు రామాయణాలున్నాయి

ఇక తక్కిన భాషల్లోను లేకపోలేదు

జైన రామాయణాలూ కొన్ని

విదేశీయ రామాయణాలూ కొన్ని.

తెలుగు కన్నడాలలో మొన్న మొన్న కూడా ఏదో శిల్పమని పేరుపెట్టి

రామకథను కొత్తరంగులు పూసిన వారున్నూ లేకపోలేదు

కానీ

 ఎవరెన్ని వ్రాసినా ఇవన్నీ 

వాల్మీకి రచనా కౌశలమ్ముందు పిల్లి మొగ్గలే అయిపోయినాయి

సావిత్రి వంటి మహాకావ్యాన్ని వ్రాసిన అరవిందయోగికి కూడా 
వాల్మీకి వంటి రచన చేయలేకపోయానే అనే నిరాశ.

ఇక సంస్కృత కవులందామా

ప్రతి ఒక్కరికి రామాయణం పైననే కన్ను

ఇది ఒక అమృత సముద్రం

సంస్కృతకవులలో అనేకులు ఆ సముద్రానికి దూరంలోనే నిలిచి నమస్కారం చేసినారు

కొందరు గట్టువరకు పోయి నిలబడినారు

కొందరు ఏవో చిన్న చిన్న మునకలు వేసినారు

ఉత్తర రామ చరిత్ర చూస్తే ఒక్కొక్కసారి నా దృష్టికి రామాయణాన్ని పూర్తిగా జీర్ణించుకోలేకపోతినే

అని భవభూతి పడిన వేదనగానే అర్థమవుతుంది

ఒక భవభూతి యేమిటి ..

అలా మథన పడిన వారెందరో ఉన్నారు. 

వ్యాఖ్యాన వైఖరి

జిన కంచి  గురించిన వివరాలు .. 
http://www.thehindu.com/thread/arts-culture-society/article8179948.ece

భావమయ నాకము

శాయంగల విన్నపములు..

పగడంపు లత మీద ప్రాలేయ పటలంబు ..

మధురం మధురాక్షరం..

సామ్యం

శబ్దం .. శిల్పం ..

బోధతే.. నచ యాచతే..

ఏమి రామకథ శబరి .. శబరీ..

శిరోమదీయం పురశ్చన తిరశ్చన..

వ్యాసతు స తు గౌతమతు.. వ్యాళేంద్రతు.. యోనవేత్తి సాహిత్యం

సంప్రతి తంప్రతి కంప్రతి శిరోమదీయం పురశ్చన తిరశ్చన..

సాహిత్యం కానిదాన్ని 
అది వ్యాసు డై నా మరొకరైనా నేను 
చూడనన్నాడు ఒక కవి. 

గంధవహు తాళానికనువుగ..

బహు రత్నద్యుతి మేదురోదర దరీ భాగంబులన్ - బొల్చుని
మ్మిహికాహార్యమునన్ జరింతు మెపుడున్ ప్రేమన్నభోవాహినీ
లహరీ శీతల గంధవాహ పరిఖేలనంజరీ సౌరభ
గ్రహణేందిర తుందిలంబులివి మత్కాంతార సంతానముల్

పై పద్యం ప్రత్యేకంగా చెళ్ళపిళ్ళ వేంకటశాస్త్రి గారికి యెక్కువగా ప్రీతిపాత్రమైనదంటారు. 
మాటిమాటికీ వారీ పద్యం చెప్పేవారని 
చాలా మంది చెప్పగా విన్నాను. 

నేనొక్కసారి మాత్రమే చెళ్ళపిళ్ళవారిని చూశాను.
అప్పటికే ఆయనవృధ్ధుడు. 
ఏదో నా అంధ్ర సంస్కృత కవిత్వాలు వినిపించి వచ్చేశాను. ఇంతకూ ఆయన అం తగా మెచ్చుకునే వాడంటే 
ఈ పద్యంలో యేదో వుండివుంటుంది.

వరూధిని తన అ డ్రసుప్రవరునితో చెప్పే 
ఘట్టంలోనిదీ రచన. 

హిమవత్పర్వతాలలో అనేకాలు దరులుంటాయట. 
ఆ దరులలోపల నానా వర్ణములు గలిగిన రత్నాలు 
ఆ రత్నాల కాంతులతో 
ఆ గుహలు జిగ జిగ వెలిగిపోతుంటాయి. 

ఆకాశగంగ అక్కడే పారుతూ వుంటుంది. 
ఆ నదిపై నుండి వీచే చల్లని గాలులు 
పైగా అవి వట్టి గాలులు కావు. 
చందన మందారాదులైన అనేక వృక్షాలనూ పూలనూ స్పృశించి చల్లగా వీస్తుంటాయి. 

గాలికి ప్రధానంగా మూడు గుణాలు చెప్తారు. 
గంధమూ శైత్యమూ మాం ద్యము 
గంగానదీ తరంగ సంగమంతో వీచే గాలులైన దానివలన అవి చల్లగా వున్నై. 

వివిధ పుష్పలతాదులను స్పృశించి వచ్చేదానితో 
ఆ సుగంధాలన్నీ గాలిలో మిళితమై వుంటాయి. బ్రహ్మాండములైన చెట్లు 
వాని సంచారాన్ని అడ్డగించే దానివలన 
ఆ వాయువులు మందంగా వీస్తున్నాయి. 

ఇన్ని గుణాలనూ పెద్దన్న 
 'గంధవహ ' శబ్దంతో సూచిస్తున్నాడు. 
ఆ గాలుల తాకిడివల్ల 
తీగలలోని పుష్ప మంజరులు చలిస్తున్నాయి. 

ఆ పూగుత్తుల సౌరభములతో ఆకర్షింపబడి 
తుమ్మెదలు బారులు గట్టి పరిగెత్తుతూ వుంటాయట. 
అట్టి తుమ్మెదలతో నిండినవి 
తాను నివసించే హిమాలయ ప్రాంతాలని వరూధిని 
తన ఘనతను చెప్తూ వుంది. 

ఈ మాటలు అందరు కవులూ చెప్తే 
ఇక్కడి 'గంధవహ' శబ్దం 
అర్థపుష్టితో పరమ ఆకర్షణీయంగా వాడబడింది. 

రెండవ పాదం తుద నుండీ ప్రారంభమైన సమాసం సుమారొకటిన్నర పాదాన్నాక్రమించుకుంది. 
అది సంస్కృత సమాసమైనా
 సంస్కృత సమాసమని మనకు తోపింపచేయదు. 
కఠిన పదమొక్కటిన్నీ కనిపించదు. 
మెత్తగ ద్రాక్షారసం వలె సమానంగా సాగిపోతుంది

ఇలాంటి సమాసాలు సృష్టించడంలో 
పెద్దనామాత్యుడు సిధ్ధహస్తుడు. 
ఆయన రచన  అంతా శిరీష కుసుమ పేశలమైనది. 
బుధ్ధిని వేధించే క్లిష్ట కల్పనలకు గానీ 
సమ్యుక్తాక్షరాలకు గానీ పెద్దన్నగారు విరోధి. 

ఆయన కావ్యమంతా విసుగు లేకుండా 
ఒక్క వూపుతో చదివేయవచ్చు. 
పై పద్యంలో సమాసానికి మురిసిపోయి వుంటారు చెళ్ళపిళ్ళవారు. 
వారి మెప్పు నిజమైనదే.

బాణోఛ్చిష్టం ..

రవీంద్ర కవీంద్రా..

హరికథా సారం

బధిరన విలాపం

చెవుడు..
ఎవరు చెప్పిన మాటా వినపడద..
పదే పదే అడిగితే విసుక్కుంటారు..
ఎదురుగానే యేమేమో మాట్లాడుకుంటారు..
అప్పుడప్పుడూ పెద్దగా నవ్వుకుంటారు..
అవేమిటో తెలుసుకోవాలని ఆసక్తి..
చెప్పకపోతే.. విసుగు ..కోపం..
ఒకవేళ చెప్పినా ఒకేమాటని తనకి అర్థ అయ్యేవరకూ 
పదిసార్లు చెప్పడంవలన ఉత్పన్నమయ్యే హాస్యం వలన 
నవ్వుకుటున్న వాళ్ళని చూసి తనకూ నవ్వు
తనగురించే మాట్లాడుకుంటున్నారేమో అని అనుమానం..

..ఇది సామాన్యుడైన చెవిటివాని గోల
అదే యే మేధావో చెవిటివాడైతే..
వాళ్ళ చెవిటితనంపట్ల వాళ్ళ భావాలు ఎలా వుంటాయో కదా..
 
పుట్టపర్తి మాటల్లో అయితే..
''మళయాళ కవి వల్లత్తోల్ అంటే నాకు చాలా ప్రీతి
ఆ వల్లత్తోళ్ 'బధిరన విలాపం' అనే ఒక ఖండిక రాసినాడు
బహుశా 'నాకు చెవుడు ఉన్నదానివల్ల 
ఆ అభిమానం యేర్పడిందేమో..' అనిపిస్తుంది
 
అతడూ చెవిటివాడు పాపం
'చెవిటివాడి గోడు 'అని ..
చాలా గొప్ప కవిత్వం..
రాసినాడు పాపం
 
అట్లనే గాంధీజీ పైన ఒక కాంపొసిషన్ కూడా రాసినాడు వల్లత్తోళ్
ఇతర యే భాషలోనూ గాంధీజీని గురించి 
అంత గొప్పగా రాసి వుండరేమో ననిపిస్తుంది నాకు..''


కానీ మా అయ్యకు చెవిలో చీము కారటం వలన వచ్చింది..
దానికి మా అమ్మా..
మా అమ్మ గురించి యెంత చెప్పినా తక్కువే..
 
మా తట్టు చీపురులు వేరే విధంగా వుంటాయి..
వానిని మా రాయల సీమలో 'పరక' అంటాం

ఆ  పరక పుల్లలు చాలా నున్నగా వుంటాయి 
చివర్లో ముళ్లతో కూడిన కుచ్చు  వుంటుంది
 
బయట విదిలిస్తే ముళ్ళు రాలిపోతాయి
ఆ నున్నటిపరక పుల్లలను ఓ సైజులో విరిచి 
వాటికి పత్తి  చుట్టి 
దాదాపు వంద పుల్లలు అయ్యకు అందుబాటులో పెట్టేది
చెవిలో తీసుకోవాల్సినప్పుడల్లా అయ్య వాటిని ఉపయోగించేవారు..

కాస్త వయసైనాక..
అందరూ కూచుని మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు
మనం ఒకటి చెబితే అయ్యకు ఒకటి వినపడేది..
ఆ మాటలకు అమ్మ యెంత అందంగా గల గలా నవ్వేదో..
అమ్మ నవ్వును అయ్య సంతోషంగా చూసేవారో
 
అయ్య నోటివెంట ఒకమాట వచ్చిన క్షణమే 
అమ్మ దానిని ఆచరణలో పెట్టేది..
యీనాడు.. 
చిన్న చిన్న మాటలకు విడిపోతున్నారు..
ఆత్మ గౌరవమంటున్నారు..
స్వయం ఉపాధి అంటున్నారు. 
కొంచం రాజీ కొంచం అర్థం చేసుకొనే మనసూ 
తల్లిదండ్రులు పిల్లలకు నేర్పాలి..
మన ఇంట్లో మన అన్నో తమ్ముడో దురుసుగా ప్రవర్తిస్తే 
దుర్వ్యసనాలకు లోనైతే వదిలేస్తామా.
కాస్త మారేవరకూ ఓపిక పట్టమా..