పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు త్రిపుటి ఆవిష్కరణ సభ అందరూ ఆహ్వానితులే..

మా అక్కయ్య ..

అయ్య ..

వివిధ గ్రంధాలకు వ్రాసిన పీఠికలను ముద్రించింది..
 

ఎన్నో యేళ్ళనుంచీ ..

ప్రాణప్రదంగా ..

పట్టుచీరలకంటే ..

బంగారం కంటే ..

పదిలంగా ..

సం రక్షించిన..

విలువైన ..

అయ్య పీఠికలను ..

వెలుగులోకి తెస్తూంది..
 

అయ్య..

ఒక్కో పుస్తకముపై వ్రాసిన అభిప్రాయాలు 

ఎంత నిక్కచ్చిగా..

ని ర్ద్వంద్వంగా ..

నిష్కర్షగా వున్నాయోనే ..

అంటుంది అది...!!
 

కేవలం..

పీఠికలు చదివితేనే ..

మనం ఎంతో సంతృప్తిని పొందుతాం ..
 

ఆరుద్ర వంటి ..

ప్రతిభావంతుల పుస్తకాలలోనూ ..

అయ్య వ్రాసిన పీఠికలు..

వజ్రాల్లా మెరుస్తాయట..!!
 

ఆ పుస్తకం ఆవిష్కరణ ..

త్యాగరాయ గాన సభలో ..

మార్చి 26న జరిగింది.
చదవాలని పిస్తూందా..??
 

ఎప్పటివో అయిన కాగితాలను ..

పసిపాపల్లా పట్టుకుని..
ఫెయిర్ చేసి..
ముద్రణ కిచ్చి..
తప్పులు దిద్ది..

ముద్రణ జరిగి ..
ఫళ ఫళ లాడుతూ బయటికి వస్తే ..

కన్న బిడ్డల్ని చూసుకున్నంత ఆనందంగా..

ఉంటుంది కదూ..
 

ఊహూ..
మాకు..

మా అయ్యనే మళ్ళీ చూసుకున్నంత ఆనందం..
 

ఇరవై సంవత్సరాలనుంచీ..

మా అయ్య సేవను ..

ఓ తపస్సులా చేస్తూందది..!!
 

కాదు..

కన్న తండ్రి ఋణం తీర్చుకుంటూంది.. 

మార్చి 26 నాటి సాయంత్రం 

త్యాగరాయ గానసభలోని 

సుబ్బారావ్ కళావేదిక లో  

పుట్టపర్తి వారి 1930 ల నాటి ..

అపురూప వ్యాసాలు ..

వివిధ గ్రంధాలకు ..

వారు వ్రాసిన పీఠికలు ..

పుట్టపర్తి వారు నిర్వహించిన ..

"పద్యంబొక్కటి చెప్పి.."

 అన్న శీర్షికన వచ్చిన..

 పంచదార గుళికల వంటి పద్య వ్యాఖ్యానాలు..

కలగలిసిన కలబోత ..
నాలుగు నెలలలుగా శ్రమించి..

తీర్చి దిద్దిన  మా అక్కయ్య..

కలల కలహంస "త్రిపుటి"యై ..
వయ్యారంగా..

కె వి రమణ గారి చేతుల మీదుగా..

ఆవిష్కృతమైంది...

సభలో..

"రాధా మాధురి" గారలు..

 పుట్టపర్తి వారి కృతులను మధురంగా ఆలాపించారు. పుట్టపర్తి అనూరాధ వ్యాఖ్యానం..

 అందంగా వానికి  అమరింది..

సర్వశ్రీ రాళ్ళ బండి కవితా ప్రసాద్ గారి అధ్యక్షతన .. 

కె వి రమణ గారు ..

రంగాచారి గారు ..

వాడ్రేవు చిన వీర భద్రుడు గారు ..

వక్తలుగా ప్రసంగించారు..

కె వి రమణ గారు మాట్లాడుతూ..

"విమర్శకులలో ..

ప్రమాణాలు ఉన్నాయో ..?లేదో..?

 ప్రశ్నార్థకమైందీనాడు..
అర్హత ఉన్నా ..

లేకపోయినా.. 

ఆకాశానికెత్తేయటం..

అంతవాడు ..

ఇంతవాడని ..

పొగిడేయటం..

విమర్శ ఎలా రాయాలి..?
మనం వ్రాసే విమర్శ ..

నిష్పక్ష పాతంగా నిష్కర్షగా ఉందా..?
శ్రీమాన్ పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు గారు వ్రాసిన విమర్శలు..

అసలు విమర్శ ఎలా వ్రాయాలి ..?

ఎలా ఉండాలి..?

అన్న దానికి ప్రామాణికంగా నిలుస్తాయి.."
 

ఈ అభిప్రాయం కె.వి .రమణ గారిది..
ఈయన సీనియర్ ఐ ఏ యస్ ఆఫీసర్

 భక్తి చానల్   TTD కి EO గా వుండినారు 

రక రకాల ఉన్నత పదవులు నిర్వహించారు..
 

పుట్టపర్తి సాహితీ పీఠం పెట్టినప్పుడు.. 

నిధుల సేకరణలో ..

ఈయానా కొంత శ్రమించారట..
"నిధుల సేకరణ కోసం ..

బిక్షా పాత్ర పట్టుకొని..బయలుదేరాం ..

స్వీట్సపుల్లారెడ్డి ..

వద్దకెళ్ళాం 

ఆయన ..

అంత సంపాదించినా ..

ఒక ఇరుకైన చిన్న గదే ఆయన నివాసం. 

ఒక చెక్క బెంచీ పై ఆయన పడక ..

కుండలోని నీరే ఆయన తాగటం..
ఇంత నిరాడంబర సాధారణ జీవితాన్ని ..

అప్పటికీ ఆయన గడిపేవారట..
 

వీరు వెళుతూనే

ఆ గదిలోనికి తీసుకెళ్ళారు..
ఆ బెంచీ పై కూచో పెట్టారు.
ఆ కుండలోని నీరు వీరే ముచుకు తాగారు.
ఎంత సంపాదించానని కాదు..
నేను జీవితాన్ని ఎలా మొదలు పెట్టానో..

 అదే పరిస్థితుల్లో వుండటం నాకిష్టం..
అన్నారట..
ఇది చూచి 

నిరాడంబరతని అందరూ నేర్చుకో వాలని ఆయన చెప్పారు..
 

"శమీ శమయతే పాపం శమీ శత్రు వినాశినీ.."
దీంట్లో ఒక తప్పుంది..

పుట్టపర్తి వారు 

దీన్ని గురించి ఈ గ్రంధం లో వ్యాఖ్యానించారు..

కానీ ..

ఎన్నో వందల సంవత్సరాలుగా ..

దీన్ని ఇలానే  ..

మనం చెప్పుకుంటున్నాం..
అది యేమిటో.. నేను చెప్పను..
కావాలంటే పుస్తకం కొనండి..
కానీ..

యెలాగో సంపాదించవద్దండి..
అన్నారు వారు.
 

రాఘవన్ గారు మాట్లాడుతూ..
దీన్ని కొన్నా..

లేక.. గౌరవంగా పుచ్చుకున్నా..

బీరువాలకు అలంకార ప్రాయాలుగా..

 వీటిని పెట్టకండి.. 

వీలైతే రోజుకు కనీసం..

ఒక వ్యాసం చొప్పున చదవండి ..
ఎందరో గొప్ప వారి ఇళ్ళల్లో ..

అపురూపమైన పుస్తకాలు..

కనీసం..

 పేజీలు కూడా తిప్పకుండా ..

అలమారల్లో

అలంకార వస్తువులుగా ..

అలా పడున్నాయ్ ..

అని వారు విజ్ఞప్తి చేసారు.

దూరదర్శన్ డైరెక్టర్..

శ్రీమతి శైలజా సుమన్ గారు..
అచ్చం తెలిగింటి ఆడపడుచులా ఒద్దికగా ..
" మా అయ్య మా అయ్య 

అని ఎప్పుడు చెప్పినా 

ఆమె కళ్ళలో తిరిగే నీటిలో 

తండ్రిపై ఆమెకు కల మహత్తరమైన ప్రేమ 

నన్ను ఆమె తండ్రి గారి గురించి 

తెలుసుకొనేలా చేసింది..
 

అసలు "అయ్య" అనే పదమే

 ఎంతో గమ్మత్తుగా ..హాయిగా..

 ఉంటుంది ఆమె మాటల్లో..
ఈ పుస్తకాన్ని మా మామ గారికి ఇస్తాను..
అని ఆమె ముద్దు ముద్దుగ అందంగా చెప్పారు..
 

అక్కయ్య..
మైకు పట్టుకుంటూనే 
అయ్య ప్రపంచంలోకి వెళ్ళి పోయింది..
మా అయ్యండీ..
 ఒకటి కాదు ..రెండు కాదు..
 పధ్నాలుగు భాషలు..
బజార్లో కాళ్ళకు చెప్పులు ఉన్నాయా..? లేవా..?
 అని కూడా పట్టించుకోకుండా ..
భుజంపై ఒక టవలు వేసుకొని తిరిగే..
పధ్నాలుగు భాషలు ఔపోసన పట్టిన..
 ఆ శ్రీ వైష్ణవ బ్రాహ్మడు ..
పండిత ప్రకాండులకు చెమటలు పట్టించిన వాడు..
మా చెల్లెలు బ్లాగులో రాసింది..
 నిర్గంధ కుసుమం అని
 నిజానికి ..
మేమందరూ 
కాదు ..కాదు..
మనందరూ నిర్గంధ కుసుమాలమే..
 

అంతటి మనిషిని ..

సరిగా ఉపయోగించుకోలేదు..
అని ఒక్కసారిగా భావావేశానికి లోనై..

ఏడవటం మొదలు పెట్టింది..
అయ్య అముద్రిత పుస్తకాలను..

బయటికి తీసుకు రావటం..

 నా బాధ్యత ..

అని చిన్నప్పుడే నేను అనుకున్నాను..
 

ఇక్కడ ఒక్కరున్నారు..
ఆయన పేరు శ్రీ శైలం..

 అయ్యకు అపర భక్తుడు..
ఆయన ఏమి ఋణానుబంధమో ..?

మొదటినుంచీ ..

అంటే..గత నలభై.. యాభై ..

సంవత్సరాలనుంచీ.. 

అయ్య గురించి 

ఎక్కడ ఏ రచనలు ..వ్యాఖ్యలు.. సన్మానాలు..

పేపర్లలో వచ్చినా..

భగవంతుని ప్రసాదాల్లా 

వానిని అపురూపంగా దాచి వుంచాడు..
తమ స్వవిషయాలు కూడా

ఇంత పదిలంగా దాచుకోరు..
ఆయన నన్ను నమ్మి

తన ఆస్తిని నాకు ఇచ్చారు..
ఇంకా పోస్ట్ లోనూ..

 నాకు ఎంతో విలువైన సమాచారాన్ని పంపించారు..
శ్రీశైలం గారినుంచీ పోస్ట్ వచ్చిందంటే ..

నాకు నా బాధ్యత మరింత గుర్తు వచ్చేది..
అని చెప్పిందక్కయ్య..
 

శ్రీ శైలం గారు మాట్లాడుతూ..
"ఇంటికి సామాను తెస్తే ..

ఆ పొట్లాలో 

అయ్య సమాచారమేమైనా వుందా..?

 అని చూసేవాడిని..
ఒకసారి హోటలులో ..

కాఫీ తాగుతుంటే ..

ఎవరో చూచిన పేపరులో ..

పుట్టపర్తి వారి సమాచారం చూచాను.. 

వారిని అడిగి తీసుకున్నాను.. 

ఎన్నో లైబ్రరీలకు పోయి ..

ఆ గ్రంధ సంద్రంలో..

 పుట్టపర్తి వారిని గురించిన..

 పుస్తకాలకొరకు శోధించే వాడిని..
అంటూ చెప్పుకొచ్చారు..
 

"అవును లేవయ్యా ..

నీవు రెవెన్యూలో పని చేసావ్ గా ..

అన్నీ గుర్తున్నాయ్"

అని రమన గారు జోక్ చేసారు..


వీడు నా అపర భక్తుడు..
నేను తుమ్మినా రికార్డు చేస్తాడు..
అని పుట్టపర్తి వారు 
అనే వారట సరదాగా..
అక్కయ్య ..

తన కూతురు వంశీప్రియ పేరునా

 శ్రీశైలం గారి పేరునా 

పుస్తకాన్ని ముద్రించింది..

 

వాడ్రేవు చిన వీర భద్రుదు గారు ..

పుట్టపర్తి వారి గురించి..

ఎంతో ఉద్వేగ భరితంగా.. ప్రసంగించారు.
పుట్టపర్తి వారిని చూస్తే నాకు అభిమానం కాదు..
అసూయ..
ఆ అసూయ తోనే 

నేను వారి గ్రంధాలను ఒక్కొక్కటి పది సార్లకు పైగా చదివాను..
అన్నారు..
బుధ్ధ చరితమును చదివిన తరువాత..

అంతకు ముందు బుధ్ధుని గురించి ..

మన  అభిప్రాయాలు తుడుచుకు పోయి..

 ఒక కొత్త కోణంలో బుధ్ధుని మనం దర్శిస్తాం..
 

ఈ గ్రంధమునకు మూల లేఖకులు

 శ్రీ ధర్మానంద కోశాంబి గారు..

 పాళీ భాషలో వీరు గావించిన శ్రమ..

 అమోఘమైనది..

పాళీ గ్రంధములను..

త్రిపిటకములను..

నిష్కరుణగ నవలోకించి ..

ఋగ్వేదము..

మనుస్మృతి ..

విష్ణు శాస్త్రి చవళూణ్కర్ గారి బాణ భట్ట చరిత్ర ..

మొదలైన గ్రంధాలను అనుసరిస్తూ ..

మూలంలోని పరిమళాలను జారిపోనివ్వకుండా 

అంత తాజాదనంతోనే 

మనకందించారు పుట్టపర్తి వారు..
 

రుచీ పచీ లేని ఇంగ్లీషు అనువాదాలతో

 మనసు చెడిన .. .నన్ను

పుట్టపర్తి వారి అనువాద మధురిమ కట్టి పడేసింది..

వారి ఎన్నో కోట్లు జపం చేసారన్నారు..

 వారికి..

 పరమాత్మ సాక్షాత్కారం జరగక పోతే..

 సంతోషించే వారిలో నేనొకణ్ణి..
 

వారికి సాక్షాత్కారం కాలేదు కాబట్టే

 ఆ ఆవేదనా మధనం నుంచీ 

ఇలాంటి అమృత రాశులు పుట్టాయి..
అదే వారికి సాక్షాత్కారం జరిగుంటే

ఈ అమూల్య సంపద మనకందేది కాదు..
అన్నారు..
 

పుట్టపర్తి వారిని ..

ఎన్నో సంవత్సరాలుగా..

ప్రతి అడుగులోనూ...

పరిశీలించి.. పరిశోధించి..

ఆయన పై అభిమానాన్ని ..
పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు..

 ప్రాంతీయకవి కాదు.. 

జాతీయ కవి కాదు 

విశ్వకవి..
కంప్యూటరు మెమొరీని తలదన్నే విధంగా

వారి మేధశ్శక్తి విరాజిల్లింది..

 దాన్ని అందుకోలేక పోవటం మన దురదృష్టం.. 

వారికి ఆ అవార్డు రాలేదు.. 

ఈ అవార్డు రాలేదు.. 

అని చింతిల్లనవసరం లేదు.. 

అవార్డులకు సైతం అందని ప్రతిభ ఆయనది.. 

అవ్వార్డు లన్నవి ..

ఆయన దృష్టిలో చాలా చిన్న విషయాలు  

అంటూ..
పుట్టపర్తి వారి గ్రంధాలను..

ఈ కాలంలో ఎవ్వరు చదువుతారు అనుకోకండి..
వాటిని మహా ప్రసాదాలుగా స్వీకరించి..

శిరస్సుపై పెట్టుకొనే ..

అభిమానులు ఎందరో ఉన్నారు..
అని ..

అక్కయ్యకు ..

ఎంతో మనోబలాన్ని వారు అందించారు..
పుట్టపర్తి వారికి ..

ఇటువంటి పుత్రిక ఉండటం ..

ఆయన అదృష్టం..
అంతటి తండ్రిని కలిగివుండటం..

ఈమె అదృష్టం ..

అని కె వి రమణ గారు చమత్కరించారు..
అయ్యకు జ్ఞానపీఠము రాలేదని ..

బాధపడిన అక్కయ్యను ఓదారుస్తూ..

రాళ్ళ బండి కవితా ప్రసాద్ గారు
జాతిపితకూ నోబెల్ రాలేదమ్మా..
అనగానే ..

సభలో నవ్వుల పువ్వులు విరిసాయి..
అక్కయ్య తడికళ్ళతో హాయిగా నవ్వింది..
 

సభలో..

మొదట్లో..
అక్కడక్కడా ..

కనిపించిన జనం..

 నెమ్మది నెమ్మదిగా పెరుగుతూ..

 చివరి వరకూ ఉండి..

 పుట్టపర్తి నారాయణా చార్యుల వంటి ..

మహనీయుని గురించి మైమరిచి విన్నారు..
 

వయసు మళ్ళిన వారు..

 ఆనాటి మధుర జ్ఞాపకాలను ..

గుర్తుకు తెచ్చుకున్నారు..
 

అక్కడక్కడా ..

తమకు నచ్చిన ..

విషయ ప్రస్థావన జరిగినప్పుడల్లా..

కరతాళ ధ్వనులతో తమ సంతోషాన్ని తెలిపారు.
 

చివరగా ..

కొసమెరుపు..
పక్కనే త్యాగరాయ గాన సభలో ..

డా సి నారాయణ రెడ్డి గారి సినీ గానం..

అక్కడికి డా సి నా రె వచ్చారట..
పక్కనే ధూం ధాం గా 

జరుగుతున్న సభను పరికించారు..
అయ్య పేరున కట్టిన బ్యానరును చూచారు..
ఏమిటీ సభ అన్నారు..
త్రిపుటి ఆవిష్కరణ..
లోనికి రాలేదు.. 

"త్రిపుటి"
ఒక పుస్తకం తెప్పించుకున్నారట..
ఎవరితోనో..

 

పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యుల చేతి వ్రాత కథ..

అయ్య చేతి వ్రాతను గురించి..
చెప్పాలనుకున్నాను..

అయ్య మనలాగా..

బొటన వేలూ.. 

చూపుడు వేలూ.. 

మధ్య వేలూ ..

మూడింటితో ..

పెన్నుని పట్టుకుని వ్రాయలేరు..

చూపుడు వేలి పైకి లేపి ఉంచేవారు..

బొటన వేలూ ..

మధ్య వేలూ ..

క్రింది అనామిక..

చిటికెన వేలూ.. 

పెన్నుని పట్టుకొనేవి..

అలా ఎందుకో తెలియదు..

పెన్ను లంటే ..

మన పెన్నులు కాదు..

కలాలు..

ఇప్పుడు దొరుకుతాయో లేదో తెలియదు..

ఆ కలం పట్టుకుని..

సిరా బుడ్డీ కరణం బల్లపై పెట్టు కుని ..

ఆ బుడ్డీ కదలకుండా ..

అమ్మ అటొక చిన్న చెక్కా ..

ఇటొక చిన్న చెక్కా ..కొట్టించింది..

అలా..

బుడ్డీ లో కలాన్ని అద్దుకుంటూ..

 కలంతో వ్రాసే వారు..

రాసే టప్పుడు..

చేయి చిన్నగా వణుకుతూ ఉండేది..

తదేకంగా ..

అతి దగ్గరగా ..

పేపరును చూస్తూ వ్రాసేవారు అయ్య.

అయ్య తెల్ల కాగితాలను కూడా..

చాలా జాగ్రత్తగా ఉపయోగించే వారు..

ఉపన్యాసాలకు వెళ్ళేటప్పుడు..

పేపరును నాలుగు భాగాలు చేసి ..
అందులో ముఖ్యాంశాలను నోట్ చేసుకొనేవారు..
దానిని ట్యాగుతో గట్టిగా ముడి వేసి..

 జుబ్బా  జేబులో పెట్టుకొనేవారు..

అయ్య వ్రా త విధానం..గురించి 

వల్లంపాటి వెంకట సుబ్బయ్య గారు..

ఎంతో చక్కగా రాసారు..

ఆయన్ని..

మా ఇంటికి వస్తూ పోతూ ఉండగా చూస్తూ ఉంటిని ..

కానీ..

అయ్యకు వారికీ ఇంతటి అనుబంధం ఉందని..

వారి వ్యాసం చదివాకే అర్థమైంది..

ఇవన్నీ..

గతజన్మ ఋణానుబంధాలు అంటారు అయ్య.. 

రాధా.. 

పైకి పోయి ..

ఎర్ర రంగు బుక్కు పొడుగ్గ వుంటుంది..

తీసుకు రాపో..

అని చెప్పే వారు కింద కూచుని వున్నప్పుడు..

నేను రయ్యిన పరుగెత్తి..

గవాక్షి లోంచీ..

ఆ పుస్తకాన్ని అయ్యకు చూపించేదాన్ని..

అయ్యా ఇదేనా అని..

అది కాదు ..

ఇంకోటి దాని పక్కనే వుంటుంది చూడు..

వెంటనే దాన్ని తెచ్చి ఇవ్వడం ..

నేను పెరిగే కొద్దీ ..

అయ్య సుందరకాండ ..

నాకు పాఠం చెప్పినారు..

షేక్స్ పియర్..,

ఠాగూర్..

గీతాంజలి..,

మిల్టన్..,                                  

సౌందర్య లహరి..

నెహ్రూ ఇందిరకు వ్రాసిన ఉత్తరాలు..

అరవిందో ఊర్వశి..

ఇంకా..

ఇంకా ..

ఎన్నో స్తోత్రాలు ..

శ్రీ సూక్తం.. పురుషసూక్తం చెప్పించారు..

బ్లూ ..రెడ్.. గ్రీన్..

ఇంకు బాటిల్సు తయారుగా ఉండేవి..
అమ్మ ..

అయ్య ఇంకు బాటిల్సు ..

కలాలూ.. వానికి రక రకాల నిబ్బులూ..

మొదలుకొని ..

అయ్య తాజమహలు బీడీ కట్టలూ..

 అగ్గి పెట్టెలూ ..

తెల్ల కాగితాలూ..

ట్యాగులూ ..

మొదలైనవి తెప్పించి వుంచేది..
 

బ్లూ ఇంకుతో..

వణుకుతున్న చేతులతో ..

వ్రాసుకుని ..

కొన్నింటిని ..రెడ్ అండర్ లైన్లూ..

గ్రీన్ అండర్ లైన్లూ..చేసుకొనేవారు..

ద్వైత పారిజాతాన్ని..

అయ్య వ్రాసుకున్న పధ్ధతిని..

వల్లంపాటిగారు వివరించిన పధ్ధతిని చదివి..

ఒడలు జలదరించింది..

లావుపాటి ..

దాదాపు ..

అయిదు వందల పేజీలు.. వెయ్యి పేజీలు..

ఎన్నో వుండేవి..

 ఆ  పుస్తకాలలో ..

అయ్య శారీరక.. మానసిక ..

తపన  ఎంత దాగి వుందో ..
ఇప్పుడు వాటిని ..

ఒక్కసారి స్పృశించినా చాలు..

మనకు ..

అయ్య ఆశీర్వచనాలు అందుతాయని అనిపిస్తుంది..
 

ఆముక్త మాల్యదను గురించి మాట్లాడమని..

బళ్ళారి వాళ్ళు పిలిచారట..
అందులో ..

వైష్ణవ తత్వాన్ని గురించి ..

అయ్య చక్కగా మాట్లాడారు..
 

అయితే ..

సభ తరువాత..

ఒకతను అయ్యను కలిసాడు..
మీ ఉపన్యాసం వింటే..

మీరు అద్వైతమూ ..విశిష్టాద్వైతమూ  ..

బాగా చదువుకున్నారే కానీ ..

ద్వైతాన్ని ..

అంత శ్రధ్ధగా చదువుకోలేదని తెలిసింది..
 

మీరు ద్వైతాన్ని బాగా చదువుకొని వుంటే..

మీ ఉపన్యాసం ఇంకో విధంగా ఉండేది..
అన్నాడట..
 

ఆయన ..

అయ్య కంటే వయసులో పెద్ద వాడు
అయ్యకు కోపం రాలేదు..
"నన్ను విమర్శిస్తావా..?" 
అని చిరాకు పడలేదు.
సిగ్గు పడ్డారట..
 

నిజమే..

నేను ద్వైత సిధ్ధాంతాన్ని..

శ్రధ్ధగా అధ్యయనం చేయలేదు.. 

అని ..
కర్నాటక లోని ఒక మఠం నుంచీ ..

ఆ ద్వైత పారిజాతాన్ని తెప్పించి చదవసాగారు..

ఈ అనుభవాన్ని..

వల్లంపాటి గారి మాటల్లోనే ..

చదవండి.. 

వారికి ..

చదువు ఎంత తీవ్రమైన వ్యసనమో 

సూచించటం కోసం ఒక సంఘటన చెబుతాను.

వారి చదువును గురించి.., 

పాండిత్యాన్ని గురించీ ..

చెప్పటానికి నా చదువూ.., 

పాండిత్యమూ ..సరిపోవు. 

వారి విజ్ఞాన దాహానికి హద్దు లేదు. 

ఏ భాషలో ఏముందో..??

అది రాకపోతే ..

మనకు ఏం తెలియకుండా పోతుందో ..??

అన్నట్టుగా ..
భాషలు నేర్చుకునేవారు, 

చదువుకునేవారు. 

వారికో చిత్రమైన అలవాటు ఉండేది. 

అచ్చుపుస్తకాన్ని చూస్తే ..

వారికి ఆత్మీయత అంతగా కుదిరేది కాదు.

తాను మళ్ళీ ..మళ్ళీ..

చదవాలనుకున్న పుస్తకాల్ని..

తానే స్వయంగా కాపీ చేసుకునేవారు. 

ఆ పుస్తకం మీద ఎర్రసిరాతో ..

అర్థాలూ, వ్యాఖ్యలూ రాసుకునేవారు.

.
 అలా వారు కాపీ చేసుకున్న..

 కొన్ని షేక్స్పియర్ నాటకాలూ.., 

ఇతర గ్రంథాలూ..

ఇప్పుడు బ్రౌన్ మెమోరియల్ గ్రంథాలయం..

(కడప) లో ఉన్నాయి. 

వాటిని చూస్తే ..

పుట్టపర్తివారి ..

పాండిత్యం వెనక ఉన్న శ్రమ ఎంతటిదో అర్థమవుతుంది. 

ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు కవుల్లో..

 పుట్టపర్తివారిని ..

సుదూరంగా పోలిన పండితుడు కూడా లేడన్నది..

 నా దృఢవిశ్వాసం.

వై.సి.వి రెడ్డి వారిని గురించి..

 “కవిత్వం రాసేదానికి ..
ఇంత చదువుకోవాల్సిన అవసరం లేదప్పా..” 

అనేవారు.

1975-76 ప్రాంతంలో..

 ఒక రేడియో ప్రోగ్రాం రికార్డింగు ఉండి..

కడపకు వెళ్ళాను...

 ఆకాశవాణి కేంద్రంలో అనుకోకుండా..

శతావధాని నరాల రామారెడ్డి కలిశారు. 

కాస్సేపు కబుర్లు చెప్పుకుని..,  

భోజనం చేసి,

రాత్రి తొమ్మిది గంటల ప్రాంతంలో..

 పుట్టపర్తివారింటికి వెళ్ళాం..

కనకమ్మ గారు ఎదురుపడి ..

ఆప్యాయంగా ఆహ్వానించి.., 

“అయ్యగారు మిద్దెమీదున్నారు, వెళ్ళండి” 

అన్నారు. 

ఇద్దరం మేడ మీదికి వెళ్ళాం.., 

పుట్టపర్తి వారు..

తన మామూలు పద్ధతిలో..

కరణం డెస్కు ముందు కూచొని..

ఏదో వల్లె వేస్తున్నట్లు కనిపించారు.

“ఒరే దొంగవెధవలిద్దరూ ఎక్కడ కలిసినార్రా?” 

అని ఆహ్వానించారు. 

చెప్పాం. 

క్షేమసమాచారాల పలకరింపులైపోయాక -

“ఇదేదో చాలా పెద్ద పుస్తకం పట్టారే..” 

అన్నాను 

డెస్కు మీదున్న ..

బండ లాంటి ..

పాత సంస్కృత గ్రంథాన్ని చూపుతూ.

పుట్టపర్తివారు

 ఆ గ్రంథాన్ని ఆప్యాయంగా తాకుతూ అన్నారు.

“ఒరే ఈ మధ్య ఒక సంగతి జరిగిందిరా. 

బళ్ళారి వాళ్ళు పిలిచినారు... 

వెళ్ళినా...

’ఆముక్తమాల్యద’ను గురించి.., 

ముఖ్యంగా..

 అందులోని వైష్ణవ తత్వాన్ని గురించి, 

బాగానే మాట్లాడినా...

సభ తరువాత..
ఒకతను కలిసినాడు. 

అతడు నాకంటే పెద్దవాడు..

అతడు ..

“మీ ఉపన్యాసం వింటే మీరు అద్వైతమూ,

 విశిష్టాద్వైతమూ..

బాగా చదువుకున్నారే కానీ..

ద్వైతాన్ని అంత శ్రద్ధగా చదువుకోలేదని తెలిసింది. 

మీరు ద్వైతాన్ని బాగా చదువుకొని ఉంటే ..

మీ ఉపన్యాసం మరొక రకంగా ఉండేది.”, 

అన్నాడు. 

నిజమే...

నేను ద్వైత వేదాంతాన్ని..

అంత శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేయలేదు. ..

చాలా సిగ్గనిపించింది... 

ఈ పుస్తకం పేరు “ద్వైత పారిజాతం”

 దీన్ని కర్ణాటకలో...

 ఒక మఠం నుంచి..

 తెప్పించి చదువుతూ ఉన్నా.

 మరో రెండు నెలల్లో పూర్తయిపోతుంది.”

పుట్టపర్తి వారి దృష్టిలో..

 “చదవటం”..

అంటే ఏమిటో..

చాలామందికి తెలియదు.. 

వారు “ద్వైత పారిజాతం”ను ..

ఎలా చదువుతూ ఉన్నారో చూస్తే ..

వారి చదవటం కొద్దిగా అర్థమౌతుంది. 

మొదట మూలంలో ..

నాగరలిపిలో ఉన్న శ్లోకాన్ని ..

తెలుగు లిపిలో కాపీ చేసుకోవడం.., 

తరువాత సంస్కృత వ్యాఖ్యను చదివి.., 

అర్థం చేసుకొని.., 

అందులోని ప్రధానాంశాలను..

తెలుగులో తన నోట్ బుక్ లో రాసుకోవటం, 

ఆ తరువాత ఆ శ్లోకాన్ని కంఠస్థం చేయటం, 

అంతకు ముందు..

కంఠస్థం చేసుకున్న శ్లోకాలతో దాన్ని కలిపి 

మననం చేసుకోవటం.., 

మరో శ్లోకానికి వెళ్ళటం...

వారు సంస్కృత మహాకవుల్ని చదివినా..

షేక్స్పియర్ నాటకాలను చదివినా ..

“పారడైస్ లాస్ట్” ను చదివినా..

 ఇలాగే “చదివారు”. 

చదవటమంటే..

ఆ గ్రంథాన్ని ఆమూలచూడంగా..

తన స్మృతిపేటికలో భద్రపరచుకోవటం..

పిలిచినప్పుడు పలికేలా ఉంచుకోవటం..

“ఆయనెవరో..

 మీరు ద్వైతవేదాంతం బాగా చదువుకోలేదంటే..

 దాని మీద పడిపోయారు...

 ఇలా మీ విలువైన కాలాన్ని వృథా చేస్తున్నారు..

మీ సొంత సాహిత్య కృషిని కూడా మానేశారు... 

ఇదేం పద్ధతి..? 

నేను మీకింకేదో రాదంటాను...

మీ చదువూ.., రాతా ..,

మానేసి దాన్ని నేర్చుకుంటూ కూర్చుంటారా?” 

అన్నాను.

“ఏం రాదంటావూ?” అన్నారు.

“న్యూక్లియర్ ఫిజిక్స్ రాదంటాను. 

దాన్ని నేర్చుకుంటారా?” అన్నాను.

రామారెడ్డి హాయిగా నవ్వారు.

పుట్టపర్తి వారు..

గంభీరంగా మారిపోయారు. 

ఒకటి ..

రెండు ..

నిముషాలు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయి..

“నేను చేస్తున్న సాహిత్య కృషికి

 నువ్వు చెప్పిన న్యూక్లియర్ ఫిజిక్స్ 

 అవసరమని నిరూపించరా...

అది తెలిసినవాణ్ణి ఆశ్రయించి ..

దాన్ని నేర్చుకుంటాను.” 

అన్నారు. 

నేనూ.., 

రామారెడ్డి.. అవాక్కయిపోయాం.

గుండె ఝల్లు మంది కదూ..??

ఇవన్నీ 

గతజన్మ ఋణానుబంధాలు 

అంటారు అయ్య..
అయ్యను..

అంత ప్రాణప్రదంగా ప్రేమించడానికి 

అయ్య వారికేం ఇచ్చే వారు..??
 

గుర్రప్ప అని..

ఒక కాంపౌండెర్..
ఆయనే మాకు ఆస్థాన వైద్యుడు..
పొద్దునా ..సాయంత్రం..

ఇంటికి వచ్చి..

అయ్య ఉంటే అయ్య కో..అమ్మ కో ..

నమస్కారం చేసుకొని పోయేవాడు..
 

ఇంట్లో ఎవరికి యే జబ్బు వచ్చినా 

గుర్రప్ప రావలసిందే..
చేతిలో కాసులు పడంది

 ఎవరైనా ఏ పనైనా చేస్తారా..??
అమ్మ ఆయన కేం ఇచ్చేది..??
పండో ఫలమో..

అంతే..

అర్థరాత్రీ ..

అపరాత్రీ.. 

ఎప్పుడు పిలిస్తే అప్పుడు..

అతని కిట్టేసుకుని ..

తన సైకిలులో సొంత కొడుకులా పరుగెత్తి వచ్చేవాడు..
ముఖాన ఇంత విసుగు గానీ ..
చిరాకు గానీ..
అబ్బే..
లేనే లేదు..
వీరికి సేవ చేయటం నా ధర్మం అన్నట్లు..
యేదో మంత్ర బధ్ధుడిలా..

అమ్మ చనిపోయే వరకూ..

అతను పక్కనే వున్నాడు.

అతను దగ్గరే ఉన్నాడు..

ఎందుకు..??

ఈ జన్మకు సంబంధించి నంత వరకూ ఆలో చిస్తే ..
యేదో గురుత్వం..
కాస్త విశాలంగా ఆలోచిస్తే..
గత జన్మ ఋణానుబంధం..

కాదంటారా..?

పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు జిళ్ళెళ్ళమూడి అమ్మ

ఒకసారి..

ఒకసారేమిటి ..

తరువాత చాలాసార్లు..
అమ్మ అయ్య నేను..
జిళ్ళెళ్ళమూడి వెళ్ళాం..
అప్పుడు నాకు పది పన్నెండేళ్ళుంటాయేమో..
 

చివరిదాన్నీ ..

చిన్నదాన్నీ ..

అవటం వలన..

అమ్మ అయ్య ఎక్కడికి వెళ్ళినా ..

వెనుక నేనుండ వలసిందే..
 

అలానే ..

నాలుగేళ్ళనుంచే ..

పండరి ..తులజాపూర్ ..షిరిడీ..

చాలా పుణ్య క్షేత్రాలు చూసాను..
కానీ చిన్నతనం వలన..

ఆ మహత్తర అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోయాను..
 

కానీ..
నాకు పూర్వ జన్మ పుణ్యం ఉండటం వల్లనే ..

అంతటి అయ్య అమ్మ ల..

ముద్దు మురిపాలనూ పొందే అవకాశం..

దొరికిందని నమ్ముతున్నాను...
 

అలానే ..

అమ్మ అయ్య లకు చివరి రోజులలో..

 సేవ చేసే అవకాశం కూడా..

 మహద్భాగ్యంగా లభించింది...
 

నా పదిహేడేళ్ళ వయసులో..

అమ్మ పెరాలిసిస్ వస్తే ..

 దాదాపు సంవత్సరం సంవత్సరమ్న్నర..

 అమ్మ మల మూత్రాలు శుభ్రం చేయడం..

 స్నానం చేయించటం ..

అన్నం నోట్లో పెట్టటం ..

అమ్మ పక్కనే పడుకోవటం జరిగింది..
 

చిన్న వయసులో..

అంతటి గొప్ప అదృష్టం పొందటం కూడా..

నా పూర్వ జన్మ సుకృతం గానే ..

నేను భావిస్తాను..!
 

ఇక కథలోకి వస్తే..
అయిదుగురు ఆడపిల్లలు..

 అందులో ముగ్గురికి పెళ్ళయింది..
మనుమలు మనుమరాళ్ళు..
ఎప్పుడూ ఆర్థిక ఇబ్బందులు..
 

అద్దె ఇల్లు..
ఇంతవరకూ..

ఒక చిన్న సొంత ఇల్లు కొనలేదు..
కొనడానికి దాయడమేదీ..??
ఒక చీటీ లేదు..
ఒక ఎల్ ఐ సీ లేదు..
ఒక బ్యాంక్ సేవింగ్స్ లేదు..
పిల్ల పెళ్ళి చేయాలా..??
అయ్య
రాఘవేంద్ర స్వామి స్తోత్రం నూటా ఎనిమిది సార్లు..

ఏ తెల్లవారి రెండు కో లేచి చేస్తారు..
ఏదో విధంగా డబ్బు సమకూరుతుంది..
అమ్మాయి పెళ్ళయి..

ఇంటి నుంచీ వెళ్ళి పోతుంది..
 

మహా పురుషులు..

యేమి చెప్పుకోవలసి వచ్చినా..

పరమాత్మతోనే చెప్పుకుంటారు...
వారి నిత్య మానసిక సంబంధం..

పరమాత్మ తోనే..
దుఃఖం వచ్చిందా..??
పరమాత్మతో..
సుఖం వచ్చిందా.. ?

పరమాత్మతో..
పిల్ల పెళ్ళి చేయాలా .??
పరమాత్మతో..
అంతే కానీ ..

యే అప్పుల వాడి దగ్గరికో కాదు..
 

కొంతమంది ..

సంసారంలో ఉండి సన్యాసులుగా జీవించారు..!!
కొంతమంది..
కొంతమంది సంసారంలో ఉండి ..

అపార ఐశ్వర్యం ఉండీ..
వానితో సంగం లేక జీవించారు..!!
మరికొంత మంది..

సంసారంలోనే ఉండి..

జ్ఞానులుగా జీవించారు..!!

ఒకసారి..

శంకర భగవత్పాదుల వద్దకు..

 బీద దంపతులు వచ్చారు..
"భగవన్ ..!

అమ్మాయి పెళ్ళి చేయాలి..
బీదవారం..
అందుకు పద్దెనిమిది బంగారు కాసులు అవసరమవుతాయి..
తమరు దయచేస్తారని ఆశతో వచ్చాం.."
 

భగవన్ బదులు పలుకలేదు..
"భగవన్ తమరు మహా శక్తి సంపన్నులు ..
సహాయం చేయండి.."
భగవన్ నుంచీ బదులు లేదు..
కాసేపయ్యాక..
"భగవన్ మేము వెళ్ళి వస్తాం.."
ఇంతలో ..
ఆశ్చర్యకరంగా..
"భగవన్ ..
తమకు ..

ఈ పద్దెనిమిది బంగారు కాసులూ..

సమర్పించుకుందామని వచ్చాం..

స్వీకరించండి.."
ఓ సంపన్న కుటుంబం ..

ఆచార్యులవారి పాదాల వద్ద ఆ కాసులను ఉంచారు..
శంకరాచార్యుల వారు ..

ఆ కాసులను..

ఆ బీద దంపతుల వేపుకు..
తమ సత్య దండంతో తోశారు..

ఆ బీద దంపతుల విజ్ఞాపనను..

కామాక్షి అమ్మవారికి నివేదించారు ..

వెంటనే ఫలితం వచ్చింది..

అంతే..

అంతటి మహిమా సమన్వితులు ..

నడిచేదైవం..!!

కడపలో అప్పటికే ..

నాలగైదు ఇళ్ళు మారారు..
ఇంటెడు సామాను..
అది కాక అయ్య పుస్తక భాండాగారం..
ఎద్దుల బళ్ళు ఉపయోగించేవారు అమ్మ. 

సామాను తరలించడానికి..
ఎద్దుల బండితో పాటూ ఇంటెడు సామానూ అయ్యేదాకా అన్నిసార్లూ అమ్మ తిరిగేది..
అబ్బ..
అమ్మ ఎంత కష్ట పడేదో..
అయ్య యేమీ పట్టించుకునే వారు కాదు..
 

అమ్మ కూడా ..

అయ్యకు ఆపనీ ఈ పనీ చెప్పి..

చులకన చేసేది కాదు..
అయ్యంటే ..
ఎంత భక్తో..
ఎంత గౌరవమో..
కొండమీది దేవునికి మల్లెనే అమ్మ అయ్యను చూసుకుంది..
ఎంత శ్రమ అయినా..

అది శారీరకమైనా..

మానసికమైనా ..అమ్మే భరించింది..
 

తెల్లటి శరీరం ..

జారుముడి..

నుదుట కుంకుమ బొట్టు..
మా అమ్మ పార్వతీ దేవే..
నాకు మా అమ్మ కళ్ళలో మెదలి..

కన్నుల నీరు కారిపోతోందండీ..
 

అలా ..
ఆలా..
ఆలూరు రాధాకృష్ణ వాళ్ళ ఇల్లు ఖాళీ చేసి..

ఇందిరమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వచ్చాం..
నేను అప్పుడు నాలుగో తరగతి..

కొద్ది రోజులయ్యాయో లేదో..
ఇందిరమ్మ ఇల్లమ్ముతానంది..
ఇరవై అయిదువేలట..
 

అమ్మ అనుకుంది..
ఇక లాభం లేదు..
ఈ అద్దె ఇళ్ళ బాధ భరించలేం..
ఎలాగైనా ఒక సొంత ఇల్లు కొనాలి ..
అయ్యకు చెప్పింది..
 

అయ్య ఆలోచనలోపడ్డారు.
కొనడానికి డబ్బేదీ..??
మళ్ళీ ఏ దైవమో దొరకడా.. ??

మాకు మళ్ళీ తిరిగి ఇవ్వక్కరలేని అప్పుల వాడు..
 

అయ్య అప్పుడు ఏ పూజ చేసారో ..

నాకు గుర్తు లేదు..

కానీ..
అప్పుడే ఎవరిద్వారానో ..

జిళ్ళెళ్ళమూడి అమ్మ పరిచయమైంది..

అబ్బా..
అమ్మంటే..
అమ్మే..
జిళ్ళెళ్ళమూడి అమ్మ..
తెల్లని విగ్రహం..
కనుబొమ్మల నడుమ పెద్దదైన బొట్టూ..
ముక్కుకి బులాకీయా ..

అదేనేమో ..తళ తళ మెరుస్తూ..
ముఖంలో ప్రశాంతత..
పెదవులపై చిరునవ్వూ..
ఇవి చాలవూ అమ్మకు..
 

బాపట్ల వెళ్ళాం.. అయ్యకు సన్మానం.
అక్కడినుంచీ ..

ఎవరో కారు అరేంజ్ చేసారు..

జిళ్ళెళ్ళమూడి చేరాం..
 

చిన్న గ్రామం..
అమ్మ దర్శనానికి తీసుకు వెళ్ళారు..
సిమ్హాసనంపై అమ్మ కూర్చుంది..
కాళ్ళు పెట్టు కోవడాఅనికి ఇంకో పీటలాంటిది..
అమ్మ పాదాలు చిన్నవి చిన్న చిన్న వేళ్ళు..
అందమైన మెట్టెలు..
అందరం నమస్కరించాం..
అమ్మ ప్రేమగా తల నిమిరింది..
బుగ్గలు నిమిరింది..
కళ్ళ నీరు తుడిచింది..

ఇక మనలోని పసివాడు బయటికి వస్తాడు ..
వాడినాపటం ఎవరివల్లాకాదు..

మనకు భగవంతుని దగ్గర దొరికేది కూడా ఇదే.. 

ఓదార్పు..
యే సమస్యకూ పరిష్కారం ఉండదు..
కాలమే చక్కని పరిష్కారం..

 

అయ్య ధారాపాతంగా ఏడ్చారు..
అంతటి పండితుడూ..
విద్యాహంకారి..
అష్టాక్షరీ మంత్ర సాధకుడూ..
వెక్కి వెక్కి యేడ్చారు..
 

ఎప్పుడో అయిదేళ్ళప్పుడు..

చేజార్చుకున్న అమ్మ ఒడి..
అమ్మ ప్రేమ..
అమ్మ లాలన..
అమ్మ..
నిన్ను పోగొట్టుకుని నేను తపించానమ్మా..

అమ్మా..
నీవు నన్నొదిలి ఎక్కడికి పోయావ్..
అమ్మా..
అమ్మా..

నీవు లేవు..
నీ ప్రేమ లేదు..
నాలో అగ్ని..
బడబాగ్ని..
దావానలం..
పుట్టింది..
 

అది నీవు కావాలనే కోరిక..
నిన్ను చేరాలనే దాహం..
సరస్వతియే నన్నావహించిందో ..యేమో..
అమ్మవై నీవే కటాక్షించావేమో ..
పుస్తకాలన్నీ చదివేసానమ్మా..
సంగీత సాహిత్యాలన్నీ ..

అణువణువూ వెతికానమ్మా..
నీకోసం..
నాకు వేనిలోనూ నీవు పూర్తిగా దొరకలేదు..

మంత్ర సాధన మంత్ర సాధన ..
అక్కడా నాకు ఆర్తే..

 

నీ ఒడి నాకు ఎప్పుడూ కావాలి..
నీవు నా దగ్గరే ఉండాలి..
నన్ను ఒదిలి ఎక్కడికీ వెళ్ళిపోకూడదు..

అమ్మ వింది..
కళ్ళలో జాలి కురిపించింది.
ఏడవకు నాన్నా..
నేను నిన్నొదిలి ఎక్కడికి వెళ్ళాన్రా..

నేను నిన్నొదిలి ఎక్కడికి వెళ్ళన్రా..

ఇంతలో ..

వెండి పళ్ళెం పేద్దది వచ్చింది..
అన్నం వడ్డించారు..
పప్పు వేసారు..
అమ్మ చారెడు నెయ్యి పోసింది..
నిజ్జంగా చారెడు నెయ్యే..
అమ్మ నెమ్మదిగా కలిపింది..
బంగారు ఉంగరాలు ..చిన్న చేతులు..

అన్నాన్ని కలిపాయి..
 

తరువాత..

చిన్న చిన్న ముద్దలు చేసి ..

అందరికీ అమ్మ ముద్దలు తినిపించింది..
అయ్యకొక ముద్దా..
నా కొక ముద్దా..
అమ్మ కొక ముద్దా..
 

అమ్మంటే మరిచిపోయాను..
నిత్య రామాయణ పారాయణలో ధన్యమైన ..

మా బంగారు అమ్మ.. 

ఆ అమ్మ ముందు ..
ఒక శక్తి స్వరూపం ..

మరొక శక్తి స్వరూపం ముందు..
ఆ క్షణాలు ..

నిజంగా ఎంత మధుర మైనవండీ..!!
 

అక్కడ ఉండీ ..

పాలు పంచుకున్న నేను ..

ఎంత అదృష్టవంతురాలినో..
 

అమ్మ చేతి గోరుముద్దలు..

అందరం సంతోషంగా తిన్నాం..

ఇల్లు కొనుక్కొవాలి సహాయం చెయ్యమ్మా..
అని అడగాలనుకున్న అయ్య
పునరావృత్తి రహిత నిజ శివ సాయుజ్య స్థితినివ్వమ్మా..
అని అడిగారు..
వింత కదూ..

అదేమి చిత్రమో ..
వెంట వెంట సభలు ..
వెంట వెంట సన్మానాలు..
అక్కడక్కడే ఏర్పాటయ్యాయి..
మాక్కావలసిన ..

ఇరవై అయిదు వేలూ సమకూరాయి..

చలంగా ప్రసిధ్ధుడైన గుడిపాటి వెంకటా చలం ..

సుప్రసిధ్ధ తెలుగు రచయిత ..

వేదాంతి ..

సంఘసంస్కర్త హేతువాది...!!

స్త్రీలకు జరుగుతున్న అన్యాయాలకు ..

స్పందించి ..
హేతువాద దిశగా నడచి నడచి డస్సి పోయి..
చివరకు ..

అమ్మ ఒడిలో సేదతీరారు..
ఆస్తిక వాదులకు అమ్మ ఒడి ఉంది..
నాస్తిక వాదులకు ఒయాసిస్సు తప్ప యేముందీ..
 

ఎందుకండీ అరుణాచలం వెళ్ళారు 

అంటే పింగళి నాగేంద్ర గారు..
శాంతి కోసం అన్నారట..
యేం హేతువాద రహదారుల్లో శాంతి దొరకలేదా..

పై అభిప్రాయాలు గలిగిన చలం

 చివరికి రమణుల అభయ హస్తం లో విశ్రమించారు..
చిట్ట చివరికి ..
తనకు తానుగా 

తనలో తానుగా మిగిలినప్పుడు..
ఒటరితనం ముందు నిలవగలిగే శక్తి 

ఒక్క ఆధ్యాత్మికతకే వుంది..
దీనికి ఎవరు యే పేరుపెట్టుకున్నా సరే..

పుట్టపర్తి వారితో కలిసి..

చాలా ప్రయాణాలు చేశాను. 

వారూ, నేనూ కలిసి రమణాశ్రమం వెళ్ళాం. 

చలం గారిని చూశాం. 

ఆ కలయిక 

ఇద్దరికీ నచ్చలేదని నా అనుమానం. 

“జనప్రియ రామాయణం” లోని 

రామజనన ఘట్టాన్ని వారు

చలం గారికి చదివి వినిపించారు.

ఇక్కడ ఒక్కమాట..

రామ జనన ఘట్టం అత్యద్భుతంగా వుంటుంది..

కానీ..

“ఒక్క మాట కూడా నాకు అర్థం కాలేదు” 

అన్నారు చలం గారు.

“ఏం చేద్దాం ఎవడి స్థాయి వాడిది” 

అన్నారు పుట్టపర్తి వారు.

  అంటూ తన అనుభవాన్ని చెప్పుకున్నారు వల్లంపాటి వెంకట సుబ్బయ్యగారు.

ఈశ్వరుణ్ణి చూసినవారు లేరు. 

ఆఖరికి ..

చూశామన్నవారు గూడా లేరు..

ఈశ్వరుణ్ణి చూడలేదు..

 అనేవారూ లేరు.-- (ఆత్మకథ 124 పుట నుండి)
 

ఈశ్వరుడు ఉన్నట్టు రూఢీగా తెలిస్తే..

నమ్మనా? 

అంతవరకు ..

ఈశ్వరుడు లేనట్టూ రూఢీ లేదు మరి!

ఉంటే నమ్మడానికి నాకేం అభ్యంతరం? --(స్తీ 14వ పుట)
అన్న చలం..
రమణుల పాద దాసుడై ఆధ్యాత్మికోన్నతి కోసం చకోరపక్షిలా ఎదురుచూశాడు..

తోవలో ..

భగవాన్ కోసం ..

పళ్ళు కొనమంటే కొననన్నాను. 

ఆయనకి సాష్టాంగ పడమంటే పడనన్నాను. 

భగవాన్ ముందు..

 నిశ్చబ్దంగా కూచున్న ప్రజలలో కూచోడం ..

నాకు బాధగా వుంది. 

వొచ్చినప్పటినించి ..

ఎప్పుడు పోదామా..

అని దీక్షితులు గారిని వేధిస్తున్నాను. 

ఆశ్రమంలో మనుష్యుల్ని చూసిన కోద్దీ..

అసహ్యం పుడుతోంది. 

'యీ మహర్షి ఏదో దివ్య పురుషుడంటారు మీరు. మనుషుల్నే మారుస్తాడన్నారు. 

ఇన్నేళ్ళమట్టి ఆయనని అంటిపెట్టుకొని వున్న

 వీళ్ళ మొహాలిట్లా వున్నాయేమిటి.. ?'

ఆ రోజు ..

భగవాన్ కొండమీదికి వెళ్ళి..

 తిరిగి హాలులోకి. మా గుంపు వెనకనించి ..

భగవాన్ వొస్తున్నారు. 

అందరూ పక్కకి తప్పుకొంటున్నారు.

 నేనే కదలలేదు.., 

'చోటు వుంది, పక్కకి తప్పుకుపోతారులే ఆయన ' అనుకుని. 

భగవాన్ సమీపించేటప్పటికి ..

దీక్షితులుగారు నన్ను పక్కకి లాగేశారు. 

భగవాన్ ..

నన్ను దాటి వెళ్ళి చప్పున ఆగి, 

వెనక్కి తిరిగి ..

నన్ను ఓ గొప్ప చిరునవ్వుతో ..

ఓ నిమిషం చూసి వెళ్ళిపోయినారు. 

ఆ నిమిషాన నాకేమనిపించలేదు గాని, 

ఇప్పుడు తలుచుకుంటే, 

ఆ నిమిషం నించే ..

నన్ను జయించేసుకున్నారు భగవాన్

అనిపిస్తుంది...    

అని ఆయనే స్వయంగా చెప్పుకున్నారు.

ఇంకా..

పాత భక్తులూ.., 

ఘరానా వాళ్ళూ ..

భగవాన్ కి దగ్గిరగా కూచునేవారు..

 నేను చిట్ట చివర కూచుని..

 ఆయన కళ్లలోకే చూస్తో వుండేవాడిని...

 ఒకసారి భగవాన్..

 తన దగ్గిర వున్నవాళ్ళని అడిగారు.., 

అందరూ లేచిపోయినా ..

కదలక కూచున్న నన్ను చూపి..,


ఎందుకు ..

అన్ని గంటలూ అట్లా కూచుంటాడు ' అని.
వాళ్ళేదో అన్నారు. 

అది నా కర్థం కాలేదు..

నాకేం కావాలి? 

ఆధ్యాత్మికోన్నతి...

ఆ సంగతి భగవాన్ కి తెలీదా ? 

ఇప్పుడు తెలుస్తోంది..

భగవాన్ ప్రశ్నకి అర్థం.
'నన్ను చూస్తో కూచుంటే ఏమొస్తుంది? 

తనకి తాను సాధించుకోవాలి కాని.. '

అనే స్థితికి వచ్చారు..

యేమైతేనేం ..

మేము..

 

సంతోషంగా ఇంటికి వచ్చాం..
ఆనందంగా ఆ ఇల్లు కొనుక్కున్నాం..
ఆ ఇంట్లో..

అమ్మ రామాయణ పారాయణ లెన్నో చేసింది..
అయ్యకు మరెన్నో గౌరవాలు జరిగాయి..
ఎన్నో శుభాలు జరిగాయి..
అంతటి మంత్ర పూతమైన..

ఆ ఇల్లు పర్యాటక స్థలంగా చేసి ..

ప్రభుత్వం అభివృధ్ధి పరిస్తే బాగుంటుంది..
కదూ..